ಪರೀಕ್ಷೆ ಎದುರಿಸುವ ಧಾವಂತ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕಾಣಿಕೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದದ್ದು ಆಯಿತು. ಈಗ ಉಳಿದದ್ದು ನಿನ್ನ ಕಾಣಿಕೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ.
ಮೇ ಮೊದಲ ವಾರದ ಮದುವೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ನೀನಿರುವ ಗೊಂದಲ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯಯನ್ನು ನಾವಿಬ್ಬರು ಎಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು.
ಪರೀಕ್ಷಾ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಮುನ್ನ ನಿನ್ನ ಮದುವೆ. ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ, ಹಿತೈಷಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ-ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಸಂಭ್ರಮವಿರುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ನಾನೀಗ ಕೇವಲ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದುರಂತ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ಒಂದೆರಡು ಸುಧೀರ್ಘ ಭೇಟಿಗಳಾದವು. ಏಕಾಂತ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರಕುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚು ಚಂಚಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬೇಕಾದಾಗ, ಬೇಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸಿಗುವ ವಾತಾವರಣವಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಚಂಚಲನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಮತ್ತದೇ ಹಟ. ನೀ ಕಾಲಾವಕಾಶ ಕೇಳಿದಾಗ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಆಕ್ರೋಶ, ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ. ನಾನಾಗಲೇ ಕುದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೆನಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು ಜೀವಂತ ಹೆಣವಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡಲು ಕಾಲಾವಕಾಶ ಕೇಳಿದ್ದರ ಕಾರಣ ಅರ್ಥವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.
ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ಜೋರಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದೆ.
ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಾನು ಕ್ರೂರಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ನೀನೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. posessive ನ ಇನ್ನೊಂದು ಕರಾಳ ಮುಖದ ಪರಿಚಯ. ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ನಡುಗಿ ಹೋದೆ. ಸುಂದರವಾದ ನಳನಳಿಸುವ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪೆಟ್ಟಿನ ರುದ್ರ ನರ್ತನವನ್ನು ನೀನು ನೀರಿಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆಘಾತವಾಯಿತು. ನನ್ನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿದ್ದರೂ, ನೀನು ಅಂದು ಯಾಕೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೆಯೆಂಬುದೇ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ನೀನು ನನ್ನ ಆತಂಕವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಅಗಲುವಿಕೆಯ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಕೆನ್ನೆಯ ಪೆಟ್ಟು ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ ಅನಿಸಿರಬೇಕಲ್ಲವೆ?
ಒಂದೆರಡು ತಾಸು ಪರಸ್ಪರ ಅಳು-ಸಮಾಧಾನ. ಆದರೂ ಸಮಸ್ಯಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಹುಡುಕುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇರದ ಪ್ರಾಯವದು.
But you were quite matured to accept the situation. ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಹನೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ.
ಮದುವೆ ಮುಗಿಸಿ ಊರಿಗೆ ವಾಪಾಸಾಗುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಸಹನೀಯ ಅನಿಸಿದರೆ ಮದುವೆಗೆ ಬಾ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬೇಡ ಎಂದ ನಿನ್ನ ವಾಸ್ತವದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಅರ್ಥವಿತ್ತು.
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರಿ ಅಪರಿಮಿತ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ವಾಪಾಸು ಬರುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ವಾರ ನಾನು ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾಲಾವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ. ಆ gap ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಖಂಡೀತಾ ಭೇಟಿ ಆಗುವೆ.
ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಈಡೇರಿಸುವೆ. ಆ ಕಾಣಿಕೆ ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆ ಅಲ್ಲ. ಅದು ನಿನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದದ್ದಾಗಲೀ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿಗೆ ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಎಂದಾಗ ದಿವ್ಯಮೌನಿಯಾದೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಬಯಸಿದ ಕಾಣಿಕೆಯಾದರೂ ಏನು ಎಂಬುದು ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ಏನು ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿಯಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಗೆ ಬರುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನನ್ನ ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದು ಕಠೀಣವೆನಿಸಿತು. ಅರೆ ಹುಚ್ಚನಂತಾಗಿ, ಅರೆ ಪ್ರಜ್ಞಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನಗೆ ಮದುವೆ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆ ಶಕ್ತಿಯೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಾಸ್ತವದೆದುರು ಬೇರೊಂದು ದುರಂತವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಕಾಲೇಜು ವ್ಯಾಸಂಗ ಹೊಸ ಹಾದಿ ಸಿಗಬಹುದೆಂದು ನೀ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.
ಮದುವೆ ಅದ್ಧೂರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಗಂಡ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಗೆಳೆಯರ ವಾರ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ವಿಚಲಿತನಾಗಿಸಿತು.
ಮದುವೆ ಮುಗಿದು ವಾರದ ಅವಧಿಯಲಿ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೀನು ಈಗ ಹೊಸ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನೆದಾಗ ಹೇಗಾಗಿರಬೇಡ? ಕೊರಳಲ್ಲಿ ತಾಳಿ, ಮೈತುಂಬಾ ಸೀರೆ, ಝಗಮಗಿಸುವ ನಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ರೂಪ ನೋಡುವ ಕುತೂಹಲವಿತ್ತು.
ಹೊಸ ನೀರ ಸಿಹಿಯ ಸವಿಯುವ ಕಾತರವಿರಬಹುದಲ್ಲವೆ?
VIS School Annual Report
2 weeks ago
No comments:
Post a Comment