ಹರಿವ ನದಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲ ಕಾಲು

ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡುವುದಾಗಿದೆ. ಟಾಕೀಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು

ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೂ ಗೆಳೆಯರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ನೋಡಿದ ಸುದೀಪ್ ನಟಿಸಿ,

ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ 'ಆಟೋಗ್ರಾಫ್' ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಬಾಲ್ಯದ ಸವಿನೆನಪುಗಳನ್ನು

ಇಷ್ಟೊಂದು ರಸವತ್ತಾಗಿ ಮೆಲಕು ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾ? ಎನಿಸಿತು. 'ಸವಿನೆನಪು

ಸಾವಿರ ನೆನಪು' ಎಂಬ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಅರ್ಥವಿದೆ. ನೆನಪುಗಳು ಕಹಿಯಾಗಿದ್ದರೂ

ಅವುಗಳನ್ನು ಮೆಲಕು ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿನ 'ಸವಿ' ರುಚಿಕರ.

'My sad thoughts are the sweetest songs' ಎಂಬ John keats ನ

ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥ ಮಾಧುರ್ಯವಿದೆ. ಅನುಭವಗಳು ಕಹಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಏನಂತೆ,

ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ಇದೆ.

ಅದರಲ್ಲೂ ಬಾಲ್ಯದ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ logic ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾಡಿದ್ದೇ ಸರಿ

ಆಡಿದ್ದೇ ಆಟ ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ಈಗಲೂ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರು.ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ದಡ್ಡನಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು .

ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ 'ಅ' ಕಾರ, 'ಹ' ಕಾರ ದ ತೊಂದರೆ ಇದೆ. ಅಣ್ಣು, ಆಲು, ಊ

ಎಂದು ಉಚ್ಛರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಣ್ಣು, ಹಾಲು, ಹೂ ಅನ್ನಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ನನಗಿದು ತಪ್ಪು ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾವು ಸಣ್ಣವರಿದ್ದಾಗ ಮನೆತನದ್ದು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ, ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿ ನೂರಾರು

ಆಳುಗಳು, ಹತ್ತಾರು ವಾಹನಗಳು, ಗೋದಾಮುಗಳು, ಹೀಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸಂಭ್ರಮ.

ಶಾಲೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳಿಸಲು, ಊರುರು ಅಲೆಯಲು ಹಳೆಯ ಜೀಪೊಂದು ಇತ್ತು.

ಡ್ರೈವರನಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತೆಲಗು ಅಥವಾ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು

ನಮಗೆ ಕನ್ನಡ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಷೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ

ಮಾತನಾಡಿದರೆ ನಾವು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ

ದಾಂಧಲೇ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು ದಿಗು, ದಿಗು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಇಳಿಯಿರಿ ಅಂತ

ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ .ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಈಗ

ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಲಾರಿ, ಜೀಪು ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಮನೆ ದೇವರ ಹೆಸರು

ಬರೆಯುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ನಮ್ಮ ಲಾರಿಯ ಮೇಲೆ ದಪ್ಪ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಗುರು

ಅಳ್ಳದ ಬಸವೇಶ್ವರ ಎಂದು ಪೇಂಟರ್ ಬರೆದಿದ್ದ ಇದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ನಾನು

ವಾದಿಸಿದೆ. ನಾನು ಆಗ 2 ನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ನನ್ನ ವಾದವನ್ನು ಯಾರು

ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಬರೆಸಿದರು. ಅದು 'ಶ್ರೀಗುರು ಹಳ್ಳದ ಬಸವೇಶ್ವರ'

ಆಗಲಿ ಎಂಬ ನನ್ನ ವಾದವನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ. ನಿನ್ನ ವಾದ ಸರಿ ಇದೆ. ಆದರೆ

ನಾವು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು

ಸಮಾಧಾನಿಸಿದರು. ಆದರೂ ಹಾಗೆ ಬರೆದದ್ದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ನಿತ್ಯ ಲಾರಿ

ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

ಮುಂದೆ ನಾನು ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬಂದು ಅಂಗಡಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಗುರು ಹಳ್ಳದ

ಬಸವೇಶ್ವರ ಎಂದು ಬರೆಸಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟೆ. ಆಗ ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ಈಗ

ಗಂಗಾವತಿಯ ಬಿ. ಪ್ರಾಣೇಶ ಹೇಳುವ ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮೂರ

ಘಟನೆಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು

ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಗಣಿತವಂತು ತಲೆಗೆ ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದ

ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ.

joint family ವ್ಯೆವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಜನರಿದ್ದೆವು. ತಾತ, ಅಮ್ಮ, ಅಪ್ಪ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ,

ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಂದಿರು,ಸೋದತ್ತೆಯರು ಹೀಗೆ ದೊಡ್ಡ ದಂಡೆ ಇತ್ತು. ಯಾರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ

ಕಾಳಜಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮಗದರ ಅಗತ್ಯವೂ ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಅಪ್ಪ, ಅವ್ವರಿಗೆ ನಾನು ಅಪ್ಪ ಅವ್ವ ಅನ್ನಲೇ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸೋದರತ್ತೆ ಸುಮಂಗಲಾ

ಅತ್ತೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅಣ್ಣ, ಅವ್ವಗೆ ಅತ್ತಿಗೆ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾನು ಹಾಗೆ ಅನ್ನಲು ಶುರು

ಮಾಡಿದೆ. ನಿಮ್ಮಣ್ಣ ಎಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಅತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಅತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತಲೆ ಇದ್ದರು.

ಮುಂದೆ 1972 ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ವಿಭಜನೆಯಾದಾಗ ಮನೆಯ ಪರಿಸರ

ಬದಲಾಯಿತು. ಸೋದರತ್ತೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಹೋದಳು. ಅಣ್ಣ, ಅತ್ತಿಗೆ ಅನ್ನಬಾರದು

ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವ್ವ ಎನ್ನಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಅಪ್ಪನಿಗೆ

ಅಪ್ಪ ಎನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. 1972 ರಿಂದ ಜೀವನ ಬೇಸರವೆನಿಸಿತು.

ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯೆವಸ್ಥೆಯೇ ಸುಂದರವೆನಿಸಿತು.ಕಾರಟಗಿ ಬೇಸರವಾಗಿ, ಅವ್ವಳ

ತವರು ಮನೆ ಕುಷ್ಟಗಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೋಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಕುಷ್ಟಗಿಯ ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ,

ಅಜ್ಜನ ಪ್ರೀತಿ ,ಕಕ್ಕಿಯ ಕಕ್ಕುಲತೆ ಹಿತವೆನಿಸಿತು. ಅಜ್ಜನೊಂದಿಗೆ ಕೋರ್ಟಿಗೆ

ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಜ್ಜನ ಸೂಟು, ಕಾನೂನು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬೆರಗು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೇ ಶಾಲೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕುಷ್ಟಗಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ

ಹಿನ್ನಡೆಯಾಯಿತು. ಶ್ರೀಮಂತರ ಮಕ್ಕಳು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು

ಶಿಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಕವಿಸ್ವವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗಗಬೇಕು- ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

ಕೊಪ್ಪಳ : ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದು ನಂತರ ಇದು ಪ್ರಕಟವಾಗಲೇಬೇಕು, ಇದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕವಿಯಾದವನು ವಿಮರ್ಶೆಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಸ್ವ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು, ಕವಿತೆ ಮೊದಲು ಬರೆದ ಕವಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಬೇಕು ನಂತರವೇ ಇತರರು ಮೆಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಕವಿ, ಲೇಖಕ 'ಎತ್ತಣ ಮಾಮರ ಎತ್ತಣ ಕೋಗಿಲೆ'ಖ್ಯಾತಿಯ ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ ಹೇಳಿದರು.

ಅವರು ನಗರದ ಪ್ರವಾಸಿ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡನೆಟ್.ಕಾಂ ಕವಿಸಮೂಹ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದ ೨೦ನೇ ಕವಿಸಮಯದ ಕಾರ್‍ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವಾಚ್ಯತೆ ಮೀರಿದ ಕವನಗಳು ಹುಟ್ಟಬೇಕು ಇದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕವಿಗಳನ್ನು ಓದುವದರಿಂದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದಂತವುಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯ. ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನೇಯುವಿಕೆ ಅಗತ್ಯ. ಗೇಯತೆ, ರೂಪಕ, ಪ್ರತಿಮೆಗಳಿರುವ ಕಾವ್ಯ ದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂದರು. ಇಡೀ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದರೆ ಕವಿತೆ, ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುವಂತಹದ್ದು , ಯುವ ಕವಿಗಳ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಹಿರಿಯ ಕವಿಗಳು ತಿದ್ದಿ ಅವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕು ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ ಎಂದರೇ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡುವಂಥಹ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕವಿಸಮಯದಂತಹ ಕಾರ್‍ಯಕ್ರಮಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕು, ಲೇಖಕ ಕವಿಯಾದವನು ಹಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಚರ್ಚೆಗೆ ತೊಡಗುವಂತಾಬೇಕು ಇದರಿಂದ ಸುಂದರ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದರು.

ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ ಬಳ್ಳಾರಿ-ವಿಪರ್‍ಯಾಸ, ಶಿ.ಕಾ.ಬಡಿಗೇರ- ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿ, ಎನ್.ಜಡೆಯಪ್ಪ- ಇವರ್‍ಯಾರು?, ಶಿವಪ್ರಸಾದ ಹಾದಿಮನಿ-ರಾಜಕೀಯವಯ್ಯ, ಎ.ಪಿ.ಅಂಗಡಿ- ಗಾಂಧಿ ಕನಸಿನ ಗ್ರಾಮ ಸ್ವರಾಜ್ಯ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಚಿತ್ರಗಾರ- ರಾಜಕೀಯ, ಡಾ.ಮಹಾಂತೇಶ ಮಲ್ಲನಗೌಡರ- ಕರ್ನಾಟಕ ರತ್ನ ಕುವೆಂಪು, ಅರುಣಾ ನರೇಂದ್ರ- ವಾಸ್ತವ, ಶಾಂತಾದೇವಿ ಹಿರೇಮಠ- ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು, ವೀರಣ್ಣ ಹುರಕಡ್ಲಿ- ಸುತ್ತೋಣ ಬಾರಾ, ಸಿರಾಜ್ ಬಿಸರಳ್ಳಿ- ಮಾರುತ್ತೇವೆ ನಾವು, ಪುಷ್ಪಲತಾ ಏಳುಬಾವಿ-ಆಲಾಪನೆ, ವಾಸುದೇವ ಕುಲಕರ್ಣಿ- ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಯ ಸಾಲು, ಶಾಂತು ಬಡಿಗೇರ-ಬಣ್ಣ, ಜಿ.ಎಸ್.ಬಾರಕೇರ-ಕನ್ನಡ ಕಂದನ ಆಸೆ, ಬಸವರಾಜ- ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲು, ಡಾ.ವಿ.ಬಿ.ರಡ್ಡೇರ- ಕದಡಬೇಡಿ ತಿಳಿನೀರ ಕೊಳವ, ವಿಠ್ಠಪ್ಪ ಗೋರಂಟ್ಲಿ- ಚುಟುಕು, ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ- ಯಾರಿವರು ಕವನಗಳನ್ನು ವಾಚನ ಮಾಡಿದರು.

ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯ ನಂತರ ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿಯವರ ನೆಲದ ಮರೆಯ ನಿದಾನ ಕುರಿತು ಸಂವಾದ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು.ಸಂವಾದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಶಿ.ಕಾ.ಬಡಿಗೇರ- ಈ ಕವನಸಂಕಲನದ ಕವನಗಳಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲ, ಸಾವಿಲ್ಲ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯುಳ್ಳ, ಬದ್ದತೆಯುಳ್ಳ ಕವನಗಳು ಇವು ಎಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಶಿವಪ್ರಸಾದ ಹಾದಿಮನಿ- ಕವಿಯನ್ನು ನವ್ಯ ಎನ್ನಬೇಕೋ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕವಿ ಎನ್ನಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ. ಅವರ ಕವನಗಳ ಕುರಿತು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಎನ್.ಜಡೆಯಪ್ಪ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಚಿತ್ರಗಾರ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಡಾ.ವಿ.ಬಿ.ರಡ್ಡೇರ ಮಾತನಾಡಿ ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿಯವ ಮೇಲೆ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ ಎಂದರು. ಬೂಟು ಪಾಲೀಸು ಮಾಡುವ ಹುಡುಗನ ಕುರಿತ ಕವನದ ಕುರಿತು ಅತೀ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ವಿಠ್ಠಪ್ಪ ಗೋರಂಟ್ಲಿಯವರೂ ಸಹ ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ , ಅವರ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ವಚನಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಿದೆ. ಎತ್ತಣ ಮಾಮರ ಎತ್ತಣ ಕೋಗಿಲೆ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ ಎಂದರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಕವಿ ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ ತಮ್ಮ ಕವನಗಳ ಹುಟ್ಟಿನ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಕಾರ್‍ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟ ಸಿರಾಜ್ ಬಿಸರಳ್ಳಿ ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿಯವರಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೃತಿಗಳು ಹೊರಬರಲಿ, ಜಿಲ್ಲೆಯ ಯುವ ಕವಿಗಳಿಗೆ, ಲೇಖಕರಿಗೆ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದರು.

ವರದಿ : ಸಿರಾಜ್ ಬಿಸರಳ್ಳಿ ಕನ್ನಡನೆಟ್.ಕಾಂ

ನಮ್ಮೂರ ಶಾಲೆ - ಒದ್ದೆಯಾದ ಚೊಣ್ಣ

ಊರ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಹಿನೀರಿನ ಬಾವಿಯ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ನಮ್ಮೂರ ಶಾಲೆ ವಿಶಾಲವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಬಿಡಿ ಶಾಲೆ ಊರ ಮಧ್ಯೆ

ಕಮರ್ಶಿಯಲ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸಗಳ ದಾಂಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಪಂಚಾಯತ್ ನವರು ಕಟ್ಟಿದ ಎರಡಂತಸ್ತಿನ ಮಳಿಗೆಗಳು

ಶಾಲೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಅದೇ ಹಳೆ ಗೇಟು ಜಂಗು ಹಿಡಿದು ಹೋಗಿದೆ. ಊರು ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ

ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ. ಊರ ತುಂಬಾ ಆವರಿಸಿಕೊಮಡಿರುವ ರೈಸ್ ಮಿಲ್ಲುಗಳು ಊರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿವೆ.

ಆದರೆ ಆಗ ಕೇವಲ ಎರಡೇ ರೈಸ್ ಮಿಲ್ಲುಗಳು. ಎರಡೇ ದೊಡ್ಡ ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಗಳು, ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಜನ ಶ್ರೀಮಂತರು.

ಜಾತಿಯ ಜಂಜಾಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದುಳಿದವರು, ದಲಿತರು ವಿನಯದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತರ ಫ್ಯೂಡಲ್ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ

ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮುಗ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಿತ್ತು.

ಇದ್ದ ಒಂದು ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಎಲ್ಲರ ಪಾಲಿನ ದೇವಾಲಯವಾಗಿತ್ತು. ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅಷ್ಟಾಗಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ದೂರದ ಬಂಧು ಸಾಲಗುಂದಿ ಸಿದ್ದಪ್ಪ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಪ್ರಕಾಶಪ್ಪ ಮೇಷ್ಟ್ರು ನನ್ನ ಸ್ಮೃತಿ ಪಟಲದ ಮೇಲಿದ್ದಾರೆ.

ಐದನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಲೆ ಕಟ್ಟಡ ಏರಿದೆ. ಆರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ admission ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ

1-

6-1964 ಎಂದು ಜನ್ಮ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಮೂದಿಸಿ ಪ್ರವೇಶ ನೀಡಿದರು. 12-4-1965 ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಜನ್ಮದಿನ. ಆದರೆ

ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸರಕಾರಿ ದಿನದಂದೇ ದಾಖಲಾದೆ.

ಒಂದನೇ ತರಗತಿ ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡ ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಾಗುವುದು ಅವರ

ವಿಶೇಷ ಪೋಷಕುಗಳಿಂದಾಗಿ. ಉಳಿದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಧೋತ್ರ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಈ ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮಾತ್ರ ಪ್ಯಾಂಟ್,

ಶರ್ಟ,ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕಾಲಲ್ಲಿನ ಬೂಟುಗಳನ್ನು, ಅದಕ್ಕೆ ಲೇಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಪಾಲೀಸನ್ನು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ

ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಅವರು ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಬಿಗಿದುಕೊಂಡಿದದ್ದ ದಪ್ಪನೇ belt ಬಹುವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿತ್ತು.

ಗಡಸು ಧ್ವನಿಯ ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮಿಸಲಾತಿಯ ಮೇಲೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಹಳ್ಳಿ ಹುಡುಗರು ಕಲಿಯಲಿ ಎಂಬ ಉತ್ಸಾಹವಿತ್ತು.

ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಕೋಲು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಭಯವಾಗಿತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರದ ಎಷ್ಟೋ ಘಟನೆಗಳು ನೆನಪಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಒಂದನೇ

ಕ್ಲಾಸ್ ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಿರಲು ಈ ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರೇ ಕಾರಣ. ಏನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು, ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೈ

ಮುಂದೆಮಾಡಲೇ ಎಂದರು. ರಪ್ಪ ಅಂತ ಏಟು ಕೊಟ್ಟರು ಏಟು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಅಳಬೇಕಾದವನು ನಾನು. ಆದರೆ ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರು

ಗಾಭರಿಯಾದರು. ನನಗೆ ಅರಿವಿರದಂತೆ ನನ್ನ ಚಣ್ಣ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಥೂ ಹಲ್ಕಟ್ ಸೂಳೆಮಗನೆ, ಒಂದ ಏಟಗೆ ಉಚ್ಚೆ

ಹೊಯ್ಕಂಡೆಲಲೇ, ನಡೀ ಹೊರಗೆ ನಡಿ ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಗದರಿದರು. ಗಡ,ಗಡ ನಡುಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಮುಂದೆ ಉಚ್ಚೆ ಬಿಡುತ್ತಲೇ

ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ.

ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಒಯ್ದು ಬಾರಲೇ ಅಂದ್ರು ನೂರಾರು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆದು ಹೋದೆ. ಎಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹೊಯ್ಯುವ ಮಾತೆಲ್ಲಿ

ಚಣ್ಣ ಒಣಗುವರೆಗೆ ಬಿಸಿಲಲ್ಲೆ ನಿಂತೆ.

ಚಣ್ಣ ಒಣಗಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಂದೆ. ಒದ್ದೆಯಾದ ಚಣ್ಣ, ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಬೆತ್ತ, ಅವರ ಪಳ, ಪಳ ಹೊಳೆಯೋ

ಬೂಟುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ಅಕ್ಷರಗಳು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಚಣ್ಣ ಒದ್ದೆಯಾದದ್ದು ಅಪಮಾನ ಎಂದು

ಅನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮನ್ಯಾಗ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದ್ರ ಮಗನ ನಿನ್ನ ಚರ್ಮಾ ಸುಲಿತೀನಿ ಎಂದು ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕು

ಹಾಕಿದರು. ಇಲ್ಲ ಸರ್ ಎಂದೆ.

ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಬೇಗ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಗುರುಭಕ್ತಿ ನನ್ನದು. ಅವ್ವ

ಹೆರಿಗೆಗೆ ಕುಷ್ಟಗಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅದೇ ನೆಪಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಊರಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋದೆ. ನಾಲ್ಕಾರು ತಿಂಗಳು ಬಿಟ್ಟು

ವಾಪಾಸಾದಾಗ ರಾಮಣ್ಣ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅದೇಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, 'ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದಲೇ ಸುಡುಗಾಡು ಸಿದ್ಧ' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ತಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಮುಕಳಿಮ್ಯಾಲೆ ಒದೀತಿನಲೇ ಎಂದು ಗುಡುಗಿದರು. ಮುಂದೆ ಎಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಎರಡನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಹೋದೆ.

ಸಿದ್ದಪ್ಪ ಸರ್, ಪ್ರಕಾರಪ್ಪ ಸರ್ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲವಾದರೂ ಅವರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಬೈಗಳುಗಳು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿವೆ.

ಸಿದ್ದಪ್ಪ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮನೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆ ಎದುರಿಗಿತ್ತು. ಅವರು ತುಂಬಾ ಸಂಭಾವಿತರು. ಎಂದೂ ಕೆಟ್ಟ ಪದ ಬಳಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೈಯಲ್ಲಿನ

ಬೆತ್ತ ಯಾರ ಕೈಗೂ ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಧೋತರದ ಚುಂಗು ಹಿಡಿದು ಆ ಕಡೆ, ಈ ಕಡೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರಕಾಶಪ್ಪ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಿರೇತನ ಹಡಸೋ ಸೂಳೆ ಮಕ್ಕಳ ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಾಗದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು enjoy

ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಾಠಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶಪ್ಪ ಮೇಷ್ಟ್ರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ. ಹಿರೇತನ ಹಡಸೋ ಸೂಳೆ

ಮಕ್ಕಳಾ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ಹೆಳವ ಹೇಳಿದ ಕತೆ

ದಾಂಡೇಲಿ ಹತ್ತಿರ ಹಳ್ಳಿಯಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಹೆಳವ ಫಕೀರಪ್ಪನ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ.

ಕಳೆದ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದಿಂದ ಅವನು ಹೇಳುವ ಏಕತಾನತೆಯ ಓದುವಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಸತನದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಲೇ

ಇದ್ದೇನೆ.

ಬೇರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕುತೂಹಲ ಸಹಜವಲ್ಲವೆ? ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿಜಾಪೂರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮುಳುಗಿಹೋದ

ಊರು ಗೋದಿಬನ್ನೂರು ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಊರಂತೆ. ಹೀಗೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಗೋದಿಬನ್ನೂರು ಮೂಲ ಸ್ಥಳವಂತೆ,

ನದಿ ತೀರದ ಊರುಗಳು

ಮುಳುಗುವಾಗ ವಾಸಿಗಳು ಚದುರಿ ಹೋಗುವುದು ಸಹಜ.

ಗೌಡಕಿ ಮನೆತನದ ನಾವು ನದಿಯಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಊರನ್ನು ತೊರೆದು ಯಾಪಲಪರವಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು,

ಅಲ್ಲಿ ಶರಣಾರತಿ ಮನೆತನದವರಾಗಿ ಬಾಳಿದ್ದನ್ನು ಹೆಳವ

ಫಕೀರಪ್ಪ ರಸವತ್ತಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿರುವ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಹೆಳವನ

ಮಾತುಗಳು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಹರಿವ ನದಿಗೆ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಕಾಲು' ಇದು ನನ್ನ ಮನದಲಿ ಮೂಡಿದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ. ಬಾಲ್ಯದ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳು

ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸಿವೆ. ಆ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳು ದಾಖಲಾದರೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ.

ಬಾಲ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದ ನೆನಪುಗಳು ನಿತ್ಯ

ಕಾಡುತ್ತಲಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪ ಓರಣವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಅಮರಣ್ಣ ತಾತ ಕಾರಟಗಿಯಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಹಣ, ಅಪಾರ ಆಸ್ತಿ, ಬಾಲ್ಯದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಕಾಡುತ್ತಲೇ

ಇರುತ್ತವೆ. ಕರಗಿ ಹೋದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ, ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಪರದಾಟ, ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿದ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವ್ಯಾಪಾರಗಳು. ಆದರೆ

ಕರಗಿದ್ದನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಲಕ್ಮಿಯನ್ನು ಕೈ ಬಿಟ್ಟು, ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ

ಸಂಸ್ಕಾರ ಪಡೆದದ್ದು....... ಈಗ ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾದ ಅನುಭವಗಳು. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾಗೆ ಬಿಡಬಾರದು.

ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬಿದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿದೆ.

ಒಂದರಿಂದ ಏಳರವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರ ಮನೆತನದ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಅಂಗಡಿ,

ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಣವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಂಭ್ರಮ. ಗಲ್ಲೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಹಣ ಎಣಿಸುವುದು, ಅಕ್ಷರ

ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ದೂರಾಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.

ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೀಮಂತರ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮಕ್ಕಳು ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ,

ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯೆಗೆ ತಕ್ಕ ವೃತ್ತಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿನ ಘಟನೆಗಳೇ ಕಾರಣ. ಹೀಗೆ ಕಾರಟಗಿ - ಧಾರವಾಡ - ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಾಂಗ್ಲಿಯಲ್ಲಿನ

ಅಧ್ಯಯನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಇರಾದೆ ಬೇಗ ಕೈಗೂಡಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಜೀವನೋತ್ಸಾಹದ ಹೊಸ ಆಯಾಮ

ನಾನೆಂದು ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಹಲವಾರು ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಕಠಿಣ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ವಿಷಾದದಿಂದ

ಎದುರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎಂದರೆ ಅಪಚಾರವಾದೀತು.

ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಎಡಗೈ ಮುರಿದಾಗ ಆಘಾತವಾಗಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಮೂಲಕ

ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಂಡೆ.

ಅಚೀಚೆ ಓಡಾಟ. ಎಡಗೈಯಲಿ ಮಗು ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ. ಐದು ಕೆ.ಜಿ. ಭಾರದ plaster

ಅಸಹಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು.

ಈಗ ಆ ಭಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆಗೀಗ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೋವು, ಆ ನೋವಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ

ಸಣ್ಣನೆಯ ಜ್ವರ

ಬೇಸರವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತ್ತು.

ಈಗ ------- ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದೆ. ದೆಹಲಿ ಭೇಟಿಯೂ ಆಯಿತು.

ತಿರುಗಾಡಿದಂತೆಲ್ಲ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

ಅದೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿಗೂ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ bike ನಡೆಸಲು ಬರುವದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ

drop ಮಾಡಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ಈಗ ನಿರ್ಣಯ ಬದಲಾಗಿದೆ.

VRS ಆಲೋಚನೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. 45 ರ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನೌಕರಿಯ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದ

ಲಂಕೇಶರ ಆದರ್ಶ

ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.

ಅದೇ ರೀತಿ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿ ಬಾನೆತ್ತರಕೆ ಹಾರಿದ ಹಾಯ್ ರವಿ ಇದ್ದಾನೆ.

ಬದಲಾಗುವ

ಅವಕಾಶ ಬಂದಾಗ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಈಗ ಅನೇಕ ಕನಸುಗಳು ಗರಿಗೆದರಿವೆ. ನೌಕರಿ ಬಿಡುವ risk ಅನೇಕರನ್ನು

ನನ್ನಂತೆ

ಕೆಲಕಾಲ ದಿಗಿಲುಗೊಳಿಸಿದೆ.

ಈಗ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆಗಲೇಬೇಕು. ಮಾಧ್ಯಮ ,HRD ಹೀಗೆ ಹಲವು ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ. ಎಲ್ಲೇ ಹೋಗಲಿ

ತೊಂದರೆ

ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ professional success ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಕೂಡಾ.

'ಅರಸು ಮುನಿದರೆ ನಾಡೊಳು ಇರಬಾರದು' ಎಂದು ಶರಣರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನನ್ನು ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಧಣಿಗೆ

ನಾನೀಗ

ಬೇಡವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಾನು ಅಂಗಲಾಚಿ ವೃತ್ತಿಗೆ ಮರಳಿದರೆ ಆತ್ಮಗೌರವಕ್ಕೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದು ನಾಶವಾಗಿ

ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ನಾಶವಾಗುವ ಬದಲು ಹೊಸ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿನ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ

ಅನಿಸಿದೆ.

ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದವರು, ಉಳಿಯುವವರು ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಭರವಸೆಯಿಂದ

ಹೊಸ ಸವಾಲು

ಎದುರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಹಾರೈಕೆ ಸದಾ ಇರಲಿ ಅಷ್ಟೆ!

ಸ್ವಯಂ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಆಲೋಚನೆ

ಕಳೆದ 20 ವರ್ಷ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಉಪನ್ಯಾಸಕನಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಸಂತೃಪ್ತಿ. ಆದರೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ

ಮಾನ್ಯತೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವೇದನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಎಡವಿದ್ದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ?

ಯಾರದೋ ಕುಟಿಲತನದಿಂದ, ನಿರ್ದಯಿ ಧೋರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೇ,

ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂಬಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ವಿಕೃತ ರೂಪ ಸತ್ಯವಾದ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದೆ.

ಸಹಿಸಿದೆ.

ಈಗ ಸಾಕು ಎನಿಸಿದೆ. ನಿರಂತರ ಭಯದ ನೆರಳಲಿ, ಸೆಕ್ಯೂರೆಟಿ ಎಂಬ ವಿಷವರ್ತುಲದಲಿ, ಸಿಂಬಳದಲಿ ಸಿಕ್ಕ

ನೊಣದಂತೆ ಒದ್ದಾಡಿದೆ.

ಕೇವಲ ಸೆಕ್ಯೂರೆಟಿ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗಟ್ಟಿಯಾಗತೊಡಗಿತು. ಸಾಕಪ್ಪ ಈ

ಹೇಡಿಬದುಕು ಎನಿಸಿತು.

ನೌಕರಿಯ ಭಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅಪಾರ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ. ಸರಕಾರ, ಅಕ್ಯಾಡೆಮಿ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ

ಲೋಕದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದೆ ನೌಕರಿ ಎಂಬ ಪೆಡಂಭೂತವನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ

ಎಳೆದುಕೊಂಡು.

ಶೇಕ್ಸಪೀಯರ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತೆ,ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾದವು. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ sight, life and freedom

ಇಲ್ಲದೆ ಬಾಳುವದೆಂದರೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ.

ಉಸಿರು, ದೃಷ್ಥಿ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ನರಕಕ್ಕೆ ಸಮ --- ಎಂಬ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯಾಂಶ

ಅರಿವಾಗತೊಡಗಿತು.

ಈ ವರ್ಷ ಜೂನ್ ನಿಂದ ಆ ವಿಚಾರ ಆಳವಾಗಿ ಕೊರೆಯತೊಡಗಿತು. ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದ

ನೌಕರಿಯನ್ನು ಬಿಡುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಎಂಬ ಆತಂಕ.

ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲಲ್ಲವೆ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವೆ ಗಾದೆ.

ಮದುವೆ ಆಗದೆ ಹುಚ್ಚು ಬಿಡುವದಿಲ್ಲ. ಹುಚ್ಚು ಬಿಡದೆ ಮದುವೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತಾಯಿತು ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ.

ಈಗ ಹುಚ್ಚು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯವರಿಗೆ ನನ್ನ ನಿರ್ಣಯ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ

ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಹಗುರಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.

ಮೊದಲು ಆರ್ಥಿಕ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಎಂಬ comfort zone ನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ಹೊಸ ಸವಾಲನ್ನು

ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಹೊಸ risk ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕು ಬದಲಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಲೂಬಹುದು, ಪಾತಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲೂ

ಬಹುದು.ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಂಜಲ ಮನಸಿನಿಂದ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಐಕ್ಯತಾ ಭಾವ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅವಕಾಶಗಳು ಕೈ ಮಾಡಿ

ಕರೆಯುತ್ತವೆ. ಹೆದರಿ ಕೊಳಕನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋವು ಅನುಭವಿಸಿದರೆ ಕೆಸರಲಿ ಹೂತು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ

ಸತ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಬರಲು ಹತ್ತು ವರ್ಷ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆನಲ್ಲ ಎಂಬ ಬೇಸರವೂ ಇದೆ.

ಆದರೆ ಎಲ್ಲದಕೂ 'ಕಾಲ' ಕೂಡಿ ಬರಬೇಕು. ಒಳಗೆ ಗಟ್ಟಿ ಆಗದ ಹೊರತು ಈ ರೀತಿ ಗೊಂದಲಗಳು ಸಹಜವೆ?

ಈಗ ಹಗುರಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಲವೇ ನಿರ್ಣಯಿಸಲಿ. ಕಣ್ಣೆದುರಿಗಿರುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು

ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಧೈರ್ಯ ಬಂದಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು!

ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಳೆದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ. ಮೈಯಲ್ಲಿ ದೆವ್ವಹೊಕ್ಕಂಡವರ

ಹಾಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದೆ. class room ನ್ನು ಭವ್ಯ ವೇದಿಕೆಯಂತೆ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು perform ಮಾಡಿದೆ.

ನವಿರು ಹಾಸ್ಯ, ಗಂಭೀರ ವಿವರಣೆಯಿಂದಾಗಿ teaching enjoy ಮಾಡಿದೆ.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಮಚಿತ್ತರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಅತೀಯಾದ cheap popularity ಯ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ.

English tution ಹೇಳಿ ಹೇರಳ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವ ಮನಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಗೆ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಗಲಿಲ್ಲ.

P.U.C ಯಿಂದ P.G.ಯವರೆಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಹಂತದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಗೆದ್ದೆ.

ಹೀಗೆ ಆಳೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುವ ಕ್ಷಣದಲಿ ದಿಢೀರ ವೃತ್ತಿ ಬಿಡುವ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಕಲಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಖಂಡಿತಾ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಬೇರೆ, ಬೇರೆ ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. Teaching ನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಹೊಸ ಜಗತ್ತನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಿಂದ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಕ್ರೀಯಾಶೀಲವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕಾಗಿ regret ಪಡದೆ ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಜನನಾಯಕನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀರಾಮುಲು

'ಸ್ಟಾರ್ ವಾಲ್ಯೂ' ಹೀಗೆಂದರೇನು? ಇದು ಯಾರಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂಡಿಯಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ starvalue ಇರುವುದು ಸಿನೆಮಾ ನಟರಿಗೆ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರಿಗೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಲೋಕದ ದಿಗ್ಗಜರಿಗೆ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರಿಗೆ.
ಆದರೆ ಇಂದು ಬಹುಪಾಲು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಸ್ಟಾರ್ ಗಿರಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಮುಗಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇಂದು ಆ ವಾತಾವರಣ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಜನರ ಕೂತುಹಲವನ್ನು ಬತ್ತಿಸಿವೆ.
ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಖುಲ್ಲಂ, ಖುಲ್ಲಾ, ಬಟಾ ಬಯಲು. ಈ ಹಂತದ ನಿರುತ್ಸಾಹದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಬ್ಬರು ಈ value ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಅಚ್ಚರಿ.
ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಕುರಿತು ಬರೆಯಬೇಕಾದಾಗ ಮೇಲಿನ ಸಾಲುಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಎನಿಸಿದವು.
ಬಿ. ಶ್ರೀರಾಮುಲು ' ಈಗ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು, ಬಡವರ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಪರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಗರ ಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಬಳ್ಳಾರಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ 'ಶ್ರೀ' ಇಂದು ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. 2004 ರಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಸ್ವತ: ತಾವೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ತಾವು ಈ ಪರಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದು ಎಂದು.
ಆರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆಳೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ ಅವರ ಆರಡಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಹಾಗೆ!
2006 ಅಗಸ್ಟ 14 ರ ರಾತ್ರಿ ಗದಗ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಸಂದೇಶ ಬಂತು. "ನಾಳೆ ಜಿಲ್ಲಾ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಸಚಿವರು ಭಾಷಣ ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ತುರ್ತಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷಣ ತಯಾರಾಗಬೇಕು" ಎಂದು.
ಗದಗ ಐ.ಬಿ. ಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಆಪ್ತ ಸಹಾಯಕ ಸೋಮನಾಥ ಕುಡತಿನಿ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಸರಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ತಯಾರಿಸಿದೆ. ಗದುಗಿನಲ್ಲಿ ಆಗಬಹುದಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕೆಲಸಗಳ ಕುರಿತು ಸಣ್ಣ ಟಿಪ್ಪಣಿ ತಯಾರಿಸಿದೆ.
ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಕುರುಚಲು ಗಡ್ಡದ ಎತ್ತರ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಸಹಾಯಕರ ನೆರವಿನಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದಾದೆ, ಇಲ್ಲ ಕುತ್ಕೊಳ್ಳಿ ಸರ್ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಆದಷ್ಟು language simple ಆಗಿರಲಿ ಸರ್ ಎಂದರು.
ರಾಜ್ಯದ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಸಚಿವರೊಬ್ಬರ ಸರಳತೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಎನಿಸಿತು.
ಹೇಳಿಕೇಳಿ ನಾನು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪಾಠಮಾಡುವ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಠ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಶಿಸ್ತಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಂತೆ ಸಚಿವ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ತುಂಬಾ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಹೊಂವರ್ಕ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಾಗ ರಾತ್ರಿ ಎರಡು ಗಂಟೆ. ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕ ನಡುರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಸೇರಿದೆ.
ಮರುದಿನ ಎಂದಿನಂತೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡೆ ಅಂದು ಊರ ತುಂಬಾ ನೂತನ ಸಚಿವ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅವರದೇ ಸುದ್ದಿ. ಆಶ್ಚರ್ಯ! ಇಡೀ ನಗರವೇ ಉಲ್ಲಸಿತವಾಗಿತ್ತು. ಬಳ್ಳಾರಿಯಿಂದ ಬಂದ ರಾಮುಲು ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವುದರೊಳಗೆ super star ನಂತೆ ಮಿಂಚತೊಡಗಿದರು.
ಮಾಧ್ಯಮದ ಮಿತ್ರರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುವಕರು ಹೊಸ ನಾಯಕನ ಭಿನ್ನ ಆಲೋಚನಾ ರೀತಿಯನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕೊಂಡಾಡಿದರು. ಗದುಗಿನ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಚಲನ ಉಂಟಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ತೇಲಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣರಾದರು. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಸರ್ಕಲ್ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಇದೇನು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿದರು 'ಸರ್ ಇದು ಗಾಂಧಿ ಸರ್ಕಲ್' ಎಂದರು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯೇ ಇಲ್ಲಾ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ ಸಚಿವರು ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಗಾಂಧಿ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಗಾಂಧಿ ಸರ್ಕಲ್ ನ ಘನತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.
ಗಾಂಧಿ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಅನಾವರಣದ ದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಶ್ರೀರಾಮುಲುರ ಇಚ್ಛಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಕ್ಷಭೇದ ಮರೆತು ಕೊಂಡಾಡಿದರು. ಅಂದೇ ಉಳಿದ ಸರ್ಕಲ್ ಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿ ಒಂದು ಕ್ರೀಯಾಯೋಜನೆ ತಯಾರಿಸಿ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಅನಾವರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿ ನಗರದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.
ಗದುಗಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಏನೇನೋ ಕಾರಣ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿರಂತರ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡು ನೀರಿಗಾಗಿ ಶಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಖುಷಿಗೆ ಕಾರಣರಾದರು.
ಹೀಗೆ ಒಂದೊಂದು ಸಮಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತ ಗದುಗಿನ ಚಿತ್ರಣ ಬದಲಿಸಿದರು. ಗದುಗಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿದರು. ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದರು.
ಈಗ ಅದೆಲ್ಲ ಇತಿಹಾಸ. 2008 ಕ್ಕೆ ಗದಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಚಿತ್ರಣವೇ ಬದಲಾಯಿತು. ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಾಲ್ಕು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ತನ್ನ ಖಾತೆ ತೆರೆದದ್ದು ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
ಅಂದಿನಿಂದ ಜಿಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ರಾಮುಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
ಇದು ನಾನು ಕಂಡ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಸಾಧನೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಕೂತುಹಲಕರ.
ಆರಂಭದಲಿ ಹೇಳಿದ ಕತೆಯನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲವೆ? ಅಗಷ್ಟ 15 ರ ಭಾಷಣ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಪ್ರತಿ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಹೊಣೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಅರೆಸರಕಾರಿ ನೌಕರನಾಗಿ ಇದು ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ನಾನೆಂದು ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಆಪ್ತ ಸಹಾಯಕರು ನನ್ನನ್ನು ದೂರವಾಣಿ ಮೂಲಕ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಭಾಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾದ ನಂಟು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದು ನಿರೀಕ್ಷಿತವೇನಲ್ಲ. ಅವರ ಎಲ್ಲ ಖಾಸಗಿ ಮೊಭೈಲುಗಳಲಿ ನಾನುಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಪ್ತ ಸಹಾಯಕರು ಇಲ್ಲದಾಗ ನಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಕರೆ ಮಾಡಿ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸದಾ ಜನಜಂಗುಳಿಗಳ ಮಧ್ಯ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ನನಗೆ ಸಂಕೋಚ ಹೀಗಾಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಕೇವಲ ಫೋನಿನಲ್ಲಿಯೇ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಒಂದೆರೆಡು ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. 2008 ರ ಚುನಾವಣೆ ಹಾಗೂ ಅಖಿಲಭಾರತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲಿ ಸುಧೀರ್ಘಭೇಟಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಯಿತು.
ನಂತರದ ಅನೇಕ ಭೇಟಿಗಳಲಿ ಅವರ ಸರಳತೆ ಅರಿಯಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು.
Mass Leader ಆಗುವ ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬಳ್ಳಾರಿಯಿಂದ ಕ್ಯಾಪ್ಟರನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಬಡತನದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಹೀಗೆ ಐಷಾರಾಮಿ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಕಳೆದು ಹೋದ ಕಹಿ ದಿನಗಳನ್ನು ಮೆಲಕು ಹಾಕಲು ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯ ತಿಳಿದರು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಮರೆಯುವ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರೆಸುವ ಕ್ರೌರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅವರಿಗೆ ಇತಿಹಾಸದ ದುರ್ದಿನಗಳನ್ನು ವರ್ತಮಾನದ ಸುಖವನ್ನು ಅರ್ಥವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಕೇವಲ ಹಣದಿಂದ ರಾಜಕೀಯ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸದಾ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ಅಷ್ಟೇ ಅವರ ಸಾಮಿಪ್ಯ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ಗದುಗಿನಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಾಮುಲು ಎಂದರೆ ಸಂಭ್ರಮ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು, ಮಾತನಾಡಿಸಲು, ಮುಟ್ಟಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರೊಬ್ಬ superman ಎಂಬಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
ಅವರ ಹತ್ತಿರ ದೊಡ್ಡ ಕಾರುಗಳಿವೆಯಂತೆ, ಅವರು ಹಾಕುವ ಚಸ್ಮಾ(sunglass) ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ತಂದಿದ್ದಾರಂತೆ. ಅವರು ತಾವೇ ಹೆಲಿಕ್ಯಾಪ್ಟರ್ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ ಹೀಗೆ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ನಾಯಕನ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹಾಗಂತ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಕೇವಲ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವದಂತೆ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಜನಪರ ಶಾಸಕನಾಗಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆರೋಪದಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಗಣಿಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ಹುನ್ನಾರ ನಡೆದಿದೆ.
ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಅವರ ಉದ್ಯೋಗವಿರಬಹುದು. ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ, ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಇಂತಹ ವ್ಯಾಪಾರೋಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದು ಸಲ್ಲದು. ಆದರೆ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ಲಾಭವನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆಗೆ, ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಅವರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದ್ಧತೆ ಅಷ್ಟೇ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯ.
ಬಳ್ಳಾರಿಯೆಂದರೆ ಧೂಳು, ಕೊಳಕು ವಾಸನೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿತ್ತು. ಇಂದು ಬಳ್ಳಾರಿಯ ವಿಶಾಲ ರಸ್ತೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ ನಗರ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಹಾಗೂ ರೆಡ್ಡಿ ಸಹೋದರರು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕೇವಲ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ನೆಪ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಯತ್ನಿಸುವುದು ಖಂಡನೀಯ. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇವರನನ್ಉ ದ್ರೋಹಿಗಳಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುವುದು ಸಮಂಜಸವಲ್ಲ. ಇವರಿಗೆ ವಯಸ್ಸಿದೆ, ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿದೆ ಆಮೇಳದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ ಇವರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸುವುದು ಖಂಡನೀಯ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಚಿಂತಕರು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಲಿ. ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಸಮರ್ಪಕ ಗಣಿ ನೀತಿ ರೂಪಗೊಳ್ಳಲಿ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ಬಳ್ಳಾರಿಯನ್ನು ಟಾರ್ಗೇಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವಮಾನಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಪರಿಸರ ವಿನಾಶ ತಡೆಯಲು ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಬೇಕು ಪರಿಸರ ವಿನಾಶ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಆಗಿದೆ. ಕೇವಲ ರೆಡ್ಡಿಗಳಿಂದಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅರಿಯಬೇಕು.
ಈಗ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ತಮ್ಮ ಸಾತ್ವಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ shock ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿದ್ದಾರೆ ಮಹತ್ವ ಬಿರುತ್ತಿದ್ದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಸಾತ್ವಿಕ ರೂಪ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ತಮಗೆರ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ, ಅವರ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ಟಾರಗಿರಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲು ಬಲಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಬೇಕು. ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅಂತಹ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಲೆ ಬೊಳಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಿ ಜನರನ್ನು ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೊಸ ಸಾತ್ವಿಕ ಕಳೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬೋಳಾದ ತಲೆ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಜನನಾಯಕರಿಗೆ ಇಂತಹ ಸಾತ್ವಿಕ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಬೇಕು ಕೇವಲ ಶೋ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುವುದನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಪ್ರಬುದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿದೆ. ಈಗ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ ಯನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನಾಯಕತ್ವದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸುವ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರ ನಡೆ-ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಹನೆಯಿದೆ, ಏನನ್ನೊ ಕಟ್ಟುವ ಛಲವಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಧ್ಯಯನಶೀಲರಾಗಲಿ, ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಧೀಮಂತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲಿ.
ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ತನ್ನದೆ ಆದ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ. ಜನ ಬೇಡವಾದದ್ದನ್ನು ಸಾರಾಸಗಟವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೇಕಾದರೆ ಹೃದಯವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಪುರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹಣ, ಅಧಿಕಾರ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತವರು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
ಅಂತಹ ನಿರ್ಮಲ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಬೆಳೆದರೆ ಖಂಡಿತಾ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಕೇವಲ ಹಿಂದುಳಿದ ನಾಯಕರಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ನಾಯಕರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ನಿಲುವು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಬಲ್ಲದು.
ಅಂತಹ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಾಲ ಈಗ ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಶ್ರೀರಾಮುಲು ರಂತಹ ಹೃದಯವಂತರ 'ಜನನಾಯಕ' ರಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.