Wednesday, August 16, 2017

ಒಲುಮೆಯಾಟ

ಒಲುಮೆಯಾಟ - ಒಲುಮೆಗಾಗಿ- ಒಲುಮೆಯಿಂದ

ಯಾರೀಗೂ ಹೇಳದ ಹೇಳಲಾಗದ ಸಂಗತಿಗಳ ಆಲಿಸುವ
ಮನಸೆಂಬ ಸಾಕ್ಷಿಗೇ ನೀನೇ ಸಾಕ್ಷಿ ದೇವ

ಹೇಳದಿರುವ ಮನದ ಕಳ್ಳತನಕೆ ನಸುನಗುತ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೆ ನೀಡಿದ ವರಪ್ರಸಾದವ ಕೆಡಿಸದೇ ಕಾಯುವೆ
ಒಡಲಾಳದ ಸಿರಿ ಸವಿಯಲಿ

ಅರಳಿ ನಸು ನಗುವ ನಿಗೂಢ ಭಾವಗಳ ಗುಲಾಬಿಯ ಇಂಪಿನ ಕಂಪಿಗೆ ಸಾವಿರದ ನೂರೆಂಟು ಅರ್ಥಗಳು

ದೇವನೆದುರಿನ ಅನುಸಂಧಾನಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಮರೆಯಲಾಗದ ಮರೆಯಾಗದ ಕುಸುಮಕೆ ನಾ ನೀ ಧನ್ಯ

ಇರಲಿ ಬಾಡದೇ ನೂರು ಕಾಲ ಮುಳ್ಳ ಹಾದಿಯ ದೂರ ಸರಿಸುತ

ಕಾಮದಾಚೆಗಿನ ಅಪ್ಯಾಯತೆಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಮುಪ್ಪು ನೋವು ಸಾವು

ನಾವಳಿದರೂ ಅರಳಿದ ಹೂವಲಿ ನಸುನಗುವ ಕೆಂಗುಲಾಬಿಯ ಮಧುರಂಗಲಿ ಮರೆಯಾಗದೆ ಮೆರೆಯುವ ಚಿರನೂತನ ಚಿಲುಮೆಯ ಒಲುಮೆಯ
ಅವನ ಕಂಗಳು ನಾವು .

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Tuesday, August 15, 2017

ಮನದ ಮುಂದಣ ಆಸೆ

ಮನದ ಮುಂದಣ ಆಸೆ

ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ
ಮೈಮನಗಳ ಸುಳಿಯಲಿ ಅದಮ್ಯ
ಆಸೆಗಳು

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡೊಲುಮಿಯ ಬಿಸಿ ಹಸಿ
ಭಾವನೆಗಳ ಕೇವಲ ರಮಿಸಲಾದೀತೆ ?

ಈಡೇರದ ಆಸೆಗಳ ಹುಲಿ ಸವಾರಿಯ
ಭ್ರಮಾಲೋಕ
ನಡೆಯುವುದು ರಾಜಮಾರ್ಗ
ಅಲ್ಲವಾದರೂ ಮಹಾರಾಜನೆಂಬ
ಜಂಬ
ಕಾಣದಾಗಿದೆ ಸ್ಪಷ್ಟ
ಬಿಂಬ

ರಮ್ಯ ಪರಿಸರದಿ ಮಗುವಾಗಿ ಮಲಗುವ
ಇರಾದೆಯನು ಲೆಕ್ಕಿಸದ ಮನಕೆ ನೂರೆಂಟು
ತಾಕಲಾಟ

ಕಂಡದ್ದೆಲ್ಲ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಪಾಹಪಿಯ
ಹಳವಂಡದ ಹಳೇ ಚಾಳಿ
ಬಿಡಬೇಕೆಂದರೂ ಬಿಡದ ಮಾಯೆ

ಕೂಳುಬಾಕ ಕೊಳ್ಳುಬಾಕ ಮನಕೆ ಇಂಗದ
ದಾಹ
ಸಿಗದಿದ್ದರ ಬೆಂಬತ್ತುವ ಮೊಂಡು ಹಟ

ಇತಿಹಾಸದ ಪಾಠಗಳು ಮರೆಯಾಗಿ
ಮತ್ತದೇ ಇತಿಹಾಸವಾಗುವ ಜಾಣಮರೆವು

ಅರಿತವರ ಅನುಭವಗಳ ಆಲಿಸದ
ಜಾಣಕಿವುಡು

ಮನದೊಳಗಣ ವಿಕಾರ ವಿನಿಮಯಕೆ
ನಿರಂತರ ಬಲಿಯಾಗುವ ಹಗಲುಗನಸಿನ
ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರಾಗದ ನಿದ್ರೆ

ಮಲಗದ ಮನವ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಇಬ್ಬಗೆಯ
ನಿಲುವಿನ ಜೀವಜಾತ್ರೆಯ ಕೇವಲ
ಪಾತ್ರದಾರಿ
ಮೇಲಿನ ಸೂತ್ರದಾರನ
ಆಟದಲಿ...

----ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Monday, August 7, 2017

ಮೊದಲ ಕ್ಷಣದ ಮರೆಯದ ಮಾತ್ರ

ಮೊದಲ ಕ್ಷಣದ ಮರೆಯದ ರಾತ್ರಿ

ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲಿ ಅಸಂಖ್ಯ ರಾತ್ರಿಗಳು
ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಸುಮಧರ ಅತಿಮಧುರ
ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ಈಗ ಬಟಾಬಯಲು

ನಾ ನೀನಾಗಿ ನೀ ನಾನಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಳವಳ ಹೀಗೆ ಕಳೆಯಬಹುದೆಂಬ ಊಹೆಗೂ ಮೀರಿದ ಅದಮ್ಯ ರಾತ್ರಿ

ಮೈಮನಗಳು ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಡಗರಕೆ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದ ಅಮರ ಚಿತ್ರಣ

ಕವಿತಗಳೋ ಬರೀ ಶಬ್ದದಾಡಂಬರ ತುಂಬಬಹುದೇ ಮೈಮನಗಳು ಎಂಬ ಅಸಡ್ಡೆಗೆ ಇತಿಶ್ರೀ

ಕವಿತೆಗಳು ಮೈ ಹೊಕ್ಕ ದೆವ್ವದಂತೆ ಥಕ-ಥಕ ಕುಣಿತ

ಕತ್ತಲಿಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಸಡಗರ ಬೆತ್ತಲ ಬಯಲಾಟದಲಿ ಮುತ್ತುಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯಲಿ ತೊಯ್ದು ತೆಪ್ಪದಲಿ ತೇಲಿದಾನುಭವ

ಕರಡಿ , ಬುಸುಗುಡುವ ಸರ್ಪ ದಾಳಿಗೆ ನಲುಗಿದ ಮೈಮನ ಹಿತಕಾರಿ ನೋವಿನ ತಲ್ಲಣದಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮಂಗ ಮಾಯ

ಸಂಕೋಚದ ಸಂಕೋಲೆ ಕಳಚಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗರ್ಪಿತ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲಿ ಅರಳಿದ ಹೂಮನ
ಹೀರುವ ದುಂಬಿಗೆ ನಿಲ್ಲದ ಸಡಗರ ಹಾರುತ ಹೀರುತ ಜಾರುತ ಏರುತ ಇಳಿಯುತ ಕೆರಳುತ ಅನುಸಂಧಾನದ ಪಿಸುಮಾತುಗಳ ಸಹಸ್ಪಂದನೆಯಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅಯೋಮಯ

ಶಬ್ದಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಮಾತು ಮೌನವಾಗಿ ಬಾನಲಿ ತೇಲಾಡುವ ಮನಕೆ ಭೂಮಿಯ ಹಂಗೆಲ್ಲಿ

ನಿರ್ಲಜ್ಯತೆಗೆ ಲಜ್ಜೆಯ ಹಿತೋಪದೇಶದ ದೇಶಾವರಿ ಮಾತುಗಳ ಹಂಗೇ ಇಲ್ಲ

ಆಡಿದ್ದೇ ಆಟ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಮಾಟ ಇತಿಹಾಸದ ಚರಿತ್ರೆಯ ಮುನ್ಸೋಟಕಿದು ಮುಗಿದ ಕಾಲ

ಈ ಕ್ಷಣದ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರ್ಗದಲಿ ನಿಲ್ಲದಾಲಿಂಗನಕೆ ಸಿಹಿಮುತ್ತುಗಳ ತಳಿರು ತೋರಣ

ದೇವಲೋಕದ ಗಂಧರ್ವ ಬಯಸಿದ ಅಪ್ಸರೆಯ ತೋಳಬಂಧಿ

ಪಡೆದ ಸುಖಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಮುತ್ತುಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕ ಇಡುವ ಧೀರ ಯಾರು ?

ಯಾರೂ ಹೇಳದ , ಯಾರೂ ಕೇಳದ , ಕಂಡರಿಯದ ಈ ಕಳ್ಳಾಟವ ಕಣ್ಣಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಎದೆಗೂಡಲಿ ಹೂತಿಡುವೆ ಯಾರೂ ಕದಿಯದ ಹಾಗೆ

ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದಿನ ಈ ವಿದ್ಯೆಯ ನನಗೆ ಧಾರೆಯರೆಯದೆ ಕಾದಿದ್ದೆ ಹಗಲಿರುಳು ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯ ಹಾಗೆ

ಸಂತೆಯ ಸಡಗರದಲಿ , ಜಾತ್ರೆಯ ಸಂಭ್ರಮದಲಿ , ಮದುವೆಯ ದಿಬ್ಬಣಗಳಲಿ , ಮಸಣದ ಸೂತಕದಲಿ ಗಾಳ ಹಾಕಿದವರ ಕಣ್ಣೋಟಕೆ ಸಿಗದೇ ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಸೇರಿದ್ದು
ಪರಮ ಸಾರ್ಥಕ

ಕಾಣಲಾಗದ ನಾಕವ ಧರೆಗಿಳಿಸಿ ಅಂಗೈಯಲಿ ಹಿಡಿದು ಕುಣಿಸಿದ ಪ್ರೇಮಜಾದೂಗಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿರಿ ಸಂಪದವ ಸೂರೆ ಮಾಡಿದ ಒಲವವೀರ

ಎಂದೂ ಯಾರೂ ಊಹಿಸದ ಹೊಸ ಲೋಕದೊಡೆಯ

ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಾ ನನಗೆ ನೀ ಸರಿಸಾಟಿ ಬೇರೆಯವರ ಉಸಿರಿಗೂ ಇಲ್ಲ ಒಂದಂಗುಲ ಜಾಗ

ಕಳೆದು ಹೋದ ನಮ್ಮ ಹುಡುಕಿ ಹೊರಗೆ ಎಳೆಯಲು
ನನಗೆ ನೀ ನಿನಗೆ ನಾ ಬೇಕೆ ಬೇಕು ಭುವಿಗಳಿದು ಬೆಳಕ ಹರಿಸಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಂಗ ಮರೆಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಲು.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

ಪರಿತಪಿಸುವೆ ನಿನಗಾಗಿ

ಪರಿತಪಿಸುವೆ ನಿನಗಾಗಿ

ಅದೆಷ್ಟು ಸಂಭಮಿಸಬಹುದು ನೀ
ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದು

ಬರೆ ಎಳೆಯಲು ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಸಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆ
ಹುಡುಕಿ ಅದು ಕೆಂಪಾಗುವ ತನಕ ಕಾಯ್ದ
ನಿನ್ನ ಸಹನೆಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಹಾಗೆ ಕಾಯುವಾಗ ಆ ಝಳಕ್ಕೆ ನೀ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂಕಟಕ್ಕಾಗಿ ಮರುಗುತ್ತೇನೆ

ಕಾದ ಸಲಾಕೆ ಬಿಸಿಗೆ ನೊಂದ ಅಂಗೈಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುವರಾರು ಎಂಬ ಆತಂಕ

ನನಗೆ ಮೊದಲೇ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಗಾಯ ಮೇಲೆ
ಬರೆ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ ತುಂಡಾಗಿರುವ
ದೇಹಕೆ ಸಾವಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲ

ಆದರೆ ನನಗಾಗುವ ನೋವಿಗೆ ನೀ
ಸಂಭ್ರಮಿಸುವದಾದರೆ ಎಳೆ ನೂರೆಂಟು ಬರೆ

ಆದರೆ

ತಾಗದಿರಲಿ ಬಿಸಿ ನಿನಗೆ ಬಾಡದಿರಲಿ
ನಿನ್ನ ಮುಖ

ನೋವ ಭಾರಕೆ
ನೋವ ಭಾರಕೆ
ನೋವ ಭಾರಕೆ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

ಪೊರೆ ಕಳಚದಿರೆ ಹೂ ಅರಳಲಾರದು

ಪೊರೆ ಕಳಚದಿರೆ ಹೂ ಅರಳಲಾರದು

ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ಹೂ ಅರಳುವ ಹೊತ್ತು
ಹೊರಡಿದ ಅನುರಾಗವಿದು

ನೂರೆಂಟು ಹೂಗಳಿರುವ ತೋಟದಲಿ
ದುಂಬಿಗಳಿಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಡಗರ

ನಾ ಮಧುವ ಹೀರುವ ನೆಪದಲಿ
ಹೂವಿಂದ ಹೂವಿಗೆ ಹಾರಲಾರೆ

ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಮಧು ಸಾಕು ಈ
ಜನುಮಕೆ ಹೂ-ದುಂಬಿಯ
ದಾಂಗುಡಿಯಲಿ ಅರಳಿದ
ಕೇಡಿಲ್ಲದ ಸಾವಿರದ ಪ್ರೇಮವಿದು

ಸಾಯಿಸಲಾಗದು ಹೂ-ದುಂಬಿಯ
ಸವಿಸಂಭ್ರಮವ , ನೂರೆಂಟು ಹೂ
ರಾಶಿಗಳಲಿ ಘಮ ಘಮಿಸುವ ಪರಿಮಳ
ನೀ

ಪೊರೆ ಕಳಚಿದ ಹೊತ್ತು ಸೋತು
ಶರಣಾಗುವ ಗತ್ತಿಗಿಲ್ಲ ಕುತ್ತು

ನಂಬಿಗೆಯ ಬಾಳಲಿ ಅನುಮಾನದ
ಹಂಗ ಹರಿದು ಭಯದ ಸಂಗ ತೊರೆದು
ಸುಖಿಸಿ ಏರು  ಸಮರಸದ ಪರ್ವತ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

ಮನಸೀಗ ತುಂಬಿದ ಕೊಡ

ಮನಸೀಗ ತುಂಬಿದ ಕೊಡ

ಹೀಗೆ ಆಗುವುದು ಅಪರೂಪ ಅನುರೂಪ
ಅಸಂಖ್ಯ ಆಸೆಗಳು ದುಃಖಕೆ ದೂಡಿ
ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ನಗುತ್ತವೆ ತೋಳ ತೆಗ್ಗಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ
ಆಳಿಗೊಂದು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ

ನಾ ಬೇಡಿದಾಗ ಕೂಗ ಹಿಡಿದು ಕಾಡಲಿಲ್ಲ
ಕೊನೆತನಕ ನೀ ಬೇಕೆನಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ
ಹಾಡತೊಡಗಿದೆ ಅನುರಾಗ ರಾಗವ

ಅಬ್ಬರಿಸಿದ ಭಾವನೆಗಳ ಏರಿಳತ ಈಗ
ಶಾಂತ ನಿವಾಂತ
ಕೂಗಿದ್ದು ಮನಸಾರೆ ಮಾತಾಡಿ
ಕೈಮಾಡಿ ಕರೆದದ್ದು ನಿರ್ಲಜ್ಯ ಎನಲಾದೀತೆ ?

ಕೂಡಿ ಕಾಲ ಕಳೆವಾಟಕೆ ನೂರೆಂಟು ಕಳ್ಳ
ದಾರಿಗಳು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನಿನ್ನ ನನ್ನ ನಿನ್ನ

ತೊಂಟು ನ್ಯಾಯ ತೆಗೆಯದ ತುಂಟಾಟವಿದು
ಇಲ್ಲಿ ಸೋಲು-ಗೆಲುವುಗಳು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ

ಬರೀ ಗೆಲುವು, ಸಂಭ್ರಮ, ಖುಷಿಗಳ
ಅಂದರ್-ಬಾಹರ್

ಬಾ ತೆರೆದಷ್ಟೇ ಬಾಗಿಲು ಹೊರಗೆ ಹೋಗೋಣ
ನೂಕು ನುಗ್ಗಲು ಬೇಡ ಆಕಾಶ
ನೋಡಲು ಇರುವುದು ನಾವು
ಇಬ್ಬರೇ ತಳ್ಳಾಟ ಬೇಡ

ನಿಧಾನಿಸಿ ಇತಿಮಿತಿಗಳ ಮಥಿಸೋಣ
ನೆರೆತ ಕೂದಲಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವ
ಸಡಗರದಲಿ ಕನ್ನಡಕ ಕಳೆದು
ತಡಕಾಡುವುದು ಬೇಡ

ನಿಧಾನ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕೋಣ ಜೋಲಿ
ಹೋಗಿ ಜ್ವಾಕಿ ತಪ್ಪದೆ
ಇಬ್ಬರೂ ಇಳಿದಿದ್ದೇವೆ ಪ್ರೇಮದಖಾಡಕೆ
ಪಟ್ಟಾಗಿ ಹಟಕೆ ಬಿದ್ದು ಹೊಡೆದಾಡದೆ
ಮೆತ್ತಗೆ ಮೇಯೋಣ ಹಲ್ಲುಗಳು
ಉದುರದ ಹಾಗೆ

ಅಳತೆ ತಪ್ಪಿ ಜೋತು ಬಿದ್ದ ಅಂಗಾಂಗಗಳ
ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಂಗಿಸಿ ಹಳಹಳಿಸುವುದು ಬೇಡ

ಸುಮ್ಮನೇ ಎತ್ತಿ ಆಡಿಸೋಣ ಬೇಗ
ಸೋತು ನೊಂದುಕೊಳದ ಹಾಗೆ

ಈಗ ಇದು ಮಾಗಿದ ಜೀವ ಬೇಡ ಅನಗತ್ಯ
ಚಲ್ಲಾಟ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನೀನು
ಸೋಲುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲ

ಈಗ ಈಗ ಇಬ್ಬರೂ ಸೋತು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇವೆ
ಸೋಲದೇ ಗೆದ್ದು ಮನ ಸೋತಿದ್ದೇವೆ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Sunday, August 6, 2017

ಅಕ್ಷರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಕಸತನ :ಕಾಡುವ ಲಂಕೇಶ್

ಅಕ್ಷರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಕಸತನ: ಕಾಡುವ ಲಂಕೇಶ್

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ . ಇತಿಹಾಸದಲಿ ಕೆಲವರು ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ತಾಕತ್ತಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಬದ್ಧತೆ , ತಾಕತ್ತು , ಅಪಾರವಾದ ಲೋಕಜ್ಞಾನ , ದೇಸಿಯ ಸೊಗಡು , ಮಾನವ ಸಹಜ ಮೋಜು , ಸಂಕೀರ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳು , ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸದಭಿರುಚಿ ಓದುಗರ , ಸಾವಿರಾರು ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಾರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಹಿರಿಮೆ ಕೇವಲ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ಏರಿಳಿತ , ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಮೂಲಕ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಬಗೆ ರೋಮಾಂಚಿತ. ಸದಾ ಓದುವ , ಬರೆಯುವ , ಚಿಂತನೆಗಳ ಮೂಲಕ ತನ್ನದೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕವನ್ನು ಆಳಿ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟರು.

ಒಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರೂ ಆ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರ ಸಾಚಾತನದ ಸೆಳೆತವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಡೆಯುತ್ತಿರುವದು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯಾದರೂ  ಮಹಾರಾಜರ ಗುಣವಿಲ್ಲದ ಕೃತಕ ನಡೆಯ ಸಂಭ್ರಮ.

ಟ್ಯಾಬಲಾಯ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಓದುಗರು addict ಆದ ಲಾಭ ಕೆಲವರಿಗೆ ದಕ್ಕಿತು. ಲಂಕೇಶ್ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಬದ್ಧತೆ ಮಾಯವಾಗಿ ಅಕ್ಷರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ರಕ್ಕಸ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಾಯಿತು. ಬರಹವೆಂಬ ಅಗ್ನಿ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗದೇ ಬಾಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿತು.

ಹಣ , ಕೀರ್ತಿ , ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿ ಸ್ಟೇಟಸ್ , ಪುಸ್ತಕ ವ್ಯಾಪಾರ , ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಮೇಲ್ ದಂಧೆ ನುಸುಳಿ ಅಕ್ಷರ ರಾಕ್ಷಸವಾಯಿತು. ಒಬ್ಬರಿದ್ದವರು ಇಬ್ಬರಾದರು. ಒಂದಿಷ್ಟು ದಿನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲಿ ಸಾಗಿ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕದಲಿ ಡ್ಯುಯಟ್ ಹಾಡುತ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಾದ್ಯ ಗೋಷ್ಟಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಥಿದಾರರನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ತಾವೂ ತೇಲಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಹೇರಳ ಸಂಪತ್ತು , ಐಷಾರಾಮಿ ದುನಿಯಾದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಉಬ್ಬಿ ಹೋದರು. ಪಾಪ ,  ಹಿಮ್ಮೇಳದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಬರೀ ತಾಳ ಹಾಕುತ್ತಾ ಅಸಹಾಯಕರಾದರು. ಒಂದೇ ತಾಟಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಕಾಲ ನಿಯಮ , poetic justice ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಲ್ಲ ?
ಊಟ ಮಾಡಿದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನ ತೂರಾಡಿ ನಶೆಯಲಿ ಹಾರಾಡಿ ಒಡೆದು ಹೋದರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಪಸ್ವರ . ಸಾಥಿದಾರರು ಬೇಸೂರು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಅಸಹಾಕರಾದರು.

ಪರಸ್ಪರ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಟೀಕೆ-ನಿಂದನೆಗಳಿಂದ ಓದುಗರಿಗೆ ಪುಕ್ಕಟೆ ಮನರಂಜನೆ. ಇಬ್ಬರ ಗುಟ್ಟುಗಳೂ ಬಟಾಬಯಲು. ಹಿಂಬಾಲಕರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಆಗದವರ ಹೆಣ ಎತ್ತುವ ಕೆಲಸ , ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬದುಕಿನ ಖಾಸಗಿ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲ , ಕಾಲೂ ಆಡಿಸಿದ ಕುಖ್ಯಾತಿ.
ಈ ಎಲ್ಲ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾಡಿನ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಮನಸುಗಳ ಮೌನ , ಏನೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಹೇಸಿ ವಾತಾವರಣ.
ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆಯುತ ವರ್ತಮಾನವನು ಹಳಿಯುವ ಬರೀ ತಲ್ಲಣ .
ನಿಜವಾದ ಮೌಲಿಕ ಬರಹಗಾರರು ಮಂಗ ಮಾಯ. ಆದರೆ ಕಾಲ ತುಂಬ ದೊಡ್ಡದು , ಅದು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ತುಂಬಾ ದಿನ ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡವರ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಟ್ಟು , ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಗಾಜಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಿಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾ ?

ಈಗಿನ ಬಿಗುವಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಹರಣ , ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಮೌಲಿಕ ಅಧಃಪತನ ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Tuesday, August 1, 2017

ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ ಕಾಲ

ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ ಕಾಲ

ಪ್ರೀತಿಯ ಬೇರು ಹಿಡಿದು ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರೇಮ ಬಲಿತು ವ್ಯಾಮೋಹವಾಗಿ
ನಿತ್ಯವೂ ಕಾಡುವ ಜಂಜಾಟದ
ರಂಪಾಟ

ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರೇಮದರಮನೆಯ ಹೊಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ಎಲ್ಲವೂ ವಿಸ್ಮಯ

ಮಾತು ಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ನಿಲ್ಲದ ಏರಿಳಿತಕೆ ತಲ್ಲಣಿಸುವ ಮನಕೆ
ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಾತರ ಕಾಯುವ ಕರ್ಮ

ಯಾರು ಮೇಲು ಯಾರು ಕೀಳು
ಎಂಬ ತರತಮದ ಕೇಡಿಲ್ಲದ ಜಾಡು

ಸಾಗುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತ ಹೊಸ ಲೋಕಾನುಭವ ವಯೋಮಾನದ
ಮರೆವು ಮತ್ತೆ ತಿರುಗುವ ಹರೆಯ

ಪರಸ್ಪರ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸೆಳೆತ ಸದಾ
ಕಾಡುವ ನೆನಪಿನ ದಾಳಿ

ಕಂಗಳಲಿ ಹೊಸ ಹೊಳಪು ಮನಸಲಿ
ಅರಳುವ ಮುದ ಭಾವನೆಗಳು

ಹರೆಯದ ಕಚಗುಳಿ ಮೈಮನಗಳ ತುಂಬಾ ಪಸರಿಸುವ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು

ದೇಹದ ಹಂಗು ಹರಿದು ಭಾವಗಳ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಸುಖಿಸುವ ಹೊಸದೊಂದು ಆಸೆ

ಸಾಕು ಬಿಡು ಉಳಿದಿರುವ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲವ ಹರಣ ಮಾಡಿ ಕಳವಳಿಸುವುದು ಬೇಡ

ಕೂಡಿ ಆಡಿ ನೋಡಿ ನಡೆದು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಈ ಗದ್ದಲದಲಿ ಒಂದಾಗಿಬಿಡೋಣ

ಕಾಲನ ಕರೆ ಬಂದು ಮಾಯವಾಗುವ ಮುನ್ನ ಕೂಡಿ ನಲಿಯೋಣ ಬಾ
ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ ಕಾಲ ನಮಗಾಗಿ.

ಹಿಮಗುದುರೆ

ಹಿಮಗುದುರೆ

ಹಿಮಗುದುರೆಯ ಸವಾರಿ
ಸರಳವಲ್ಲ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಕರಗಿದರೆ
ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಭಯ

ಸವಾರಿ ಮಾಡಲಾದೀತೆ ಹಿಮದುಂಡೆಯನೇರಿ
ಎಂಬ ತಲ್ಲಣ ತಿಳಿದೋ , ತಿಳಿಯದೆಯೋ
ಏರಿದ ಭಾವ ಪ್ರಪಂಚದ ಸವಾರಿಗೆ
ಕಾಲನ ಪರಿವಿಲ್ಲ , ಬದುಕಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಆಡಿದ್ದೇ ಆಟ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಮಾಟ
ಕಾಣದ ಮಿಲನ ಸುಖದ ಸಡಗರದಲಿ
ವಾಸ್ತವ ಮಂಗ ಮಾಯ

ಸಾವಿರದ ಕನಸುಗಳ ನನಸಾಗಿಸಲು
ಸಾವಿನ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲ
ಭ್ರಮೆಗೆ ವಾಸ್ತವದ ಬಿಸಿಮುಟ್ಟಿಸುತ
ಸಾಗುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಹಟಮಾರಿತನಕೆ
ಇಬ್ಬರೂ ಮಾಯ

ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದೇವೆ ಇಬ್ಬರೂ
ಕೂಡುವ ಧಾವಂತದಲಿ

ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಮಾಯವಾಗಿ ಡೇಟಿಂಗ್
ವೀಕೆಂಡ್ ಲಿವಿಂಗ್ ಟುಗೆದರ್
ಅಬ್ಬರದಲಿ ನಮಗೆ
ನೈಜ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೆಳೆತ
ಮಾನ-ಮರ್ಯಾದೆಯ ಮುಲಾಜು
ಮಾನಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವ ಶೃದ್ಧೆ

ಆಧುನಿಕತೆಯ ಅಬ್ಬರದಲಿಯೂ
ಮೇಘಸಂದೇಶಗಳ ಸಂವಹನ
ನಿಷ್ಠೆಯ ಭಯ ನಿಯತ್ತಿನ ಸೆಳೆತ
ಹೇಳಲಾಗದ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಸಂಗತ
ತಳಮಳದಲಿ ಇಬ್ಬರೂ
ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದೇವೆ
ಹೊರಬರಲಾಗದೇ ಸಿಕ್ಕರೂ
ಸಂಭ್ರಮದ ನಾವಿನಲಿ ಸಾಗಿದ್ದೇವೆ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Monday, July 31, 2017

ಮಾತಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ

ಮಾತಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ

ಮುಗಿಯದ ಮಾತುಗಳಲಿ
ನವರಸಗಳ ಸಡಗರ
ಪ್ರೀತಿಯ ಪಾಳೆಗಾರಿಕೆ
ಕೋಟಿ ಶಬ್ದಗಳಲಿ ಹೇಳಿದರೂ
ಕೊನೆಗೊಳದ ಮಾತು-ಕಥೆ

ಸಾಪೇಕ್ಷ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಸಮಾಗಮ
ಸಮಯದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲ

ಬರೀ ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮದ ವಾಕ್ಯಗಳು
ಪೂರ್ಣವಿರಾಮ ಬೇಡವೆಂಬ
ವಾಕ್ಯಗಳ ಹಟಕೆ ಸೋತ ಮನಸು

ಎಷ್ಟು ಆಡಿದರೂ ಮುಗಿಯದ ಮಾತುಗಳ
ಸಂಗವೇ ಹೀಗೆ
ಹೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲಿ ಬೆದೆಗೆ ಬರುವ
ಭಾವನೆಗಳು

ರಮಿಸಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಹೆಣಗಾಟ
ಇಲ್ಲಿ ಸೋಲು-ಗೆಲುವುಗಳ ಹಮ್ಮಿಲ್ಲ
ವಾದ-ವಿವಾದಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ

ಯಾರು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ ಯಾರು ಸೋಲುತ್ತಾರೆ
ಎನ್ನಲು ಬಯಲ ಪಂದ್ಯವಲ್ಲ
ಒಲವ ಒಳ ಒಪ್ಪಂದ

ಇದು ಮುಗಿಯುವ ಮಾತಲ್ಲ ಬಿಡು
ಶಬ್ದಗಳ ಹೆರಿಗೆಗೆ ಬೆದರಿದ ಸೂಲಗಿತ್ತಿ
ದೂರ ಹೋದಾಳು ಸಾಕು ಬಿಡು

ಕೊಡೋಣ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿರಾಮ
ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮದ ಗೊಡವೆ ಮರೆತು
ಸಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ ಮಾತಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Sunday, July 30, 2017

ಹೀಗೊಂದು ದೇಹಯಾತ್ರೆ

ಹೀಗೊಂದು ದೇಹಯಾತ್ರೆ

ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಒಲುಮೆಯ
ಸರಸದ ಸವಿಸುಖವ ಮೀರುವ
ಸುಖ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ

ಸಖಿ ನಿನ್ನೊಲವ ಧಾರೆಯಲಿ
ಧರೆಯ ಮರೆವ  ಹುಮ್ಮಸ್ಸು
ನಿನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆಯ ಬೆಳಕಲಿ
ಕತ್ತಲಿನ ಹಂಗೇಕೆ

ಹಾವಿನ ಹಾಗೆ ಮೈಯಲ್ಲ ಸರ ಸರ ಹರಿದಾಡಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಗಕ್ಕನೇ ನಿಂತು ಕರಡಿಯ ಹಾಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ
ವಿಲಿ ವಿಲಿ ಒದ್ದಾಟದಲಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಚಗುಳಿ

ಎಲ್ಲಂದರಲಿ ಕಚ್ಚಿ ನಾಲಿಗೆಯ ಶೃತಿ ಮೀಟಿದನುರಾಗದಲೆಯಲಿ
ತೇಲುವಾಸೆ

ಎದೆಯ ಕುಣಿತದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸಿ ಸೀಳುಗಳ ಸೀಳುವಾಸೆ

ಎದೆತೊಟ್ಟುಗಳ ಕೆಣಕಿ ಕಂಗಳಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದು ನಾಲಿಗೆಯ ಅಳತೆಯಲಿ ಸವಿಯುವಾಸೆ

ತೋಳನೆತ್ತರಿಸಿ ಕಂಕುಳಲಿ ಜಿನುಗುವ ಸುಗಂಧವ ಮೂಸಿ ಉದ್ರೇಕದಲಿ ನರಳುವಾಸೆ

ದೇಹದಂಗುಲಂಗುಲಲಿ ಹರಡಿ ಹರಿಯುತಿರುವ ಬಿಸಿನೆತ್ತರ ಬಿಸಿಗೆ ಕರಗುವಾಸೆ

ಮೈತುಂಬ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ಚೈತನ್ಯ
ಎಲ್ಲಂದರಲಿ ಚಿಮ್ಮತಿದೆ ನವಚೈತನ್ಯ  ಕೈತುಂಬಾ  ಕೆಲಸ , ಬಾಯಿಗಿಲ್ಲ ಬಿಡುವು ಕಣ್ಣಿಗೂ ಸಡಗರದ ಸೊಬಗು

ಅಬ್ಬಾ ಸಾಕಪ್ಪ ಸಾಕು ಏನ ನೋಡಲಿ , ಏನ ಹಿಡಿಯಲಿ , ಏನ ಮಾಡಲಿ ಎನ್ನುತ ಹರಿದಾಡಿ ಸೀಳಿ ಒಳನುಸುಳುವ ರಭಸದಲಿ
ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿದ ಚೀತ್ಕಾರ ಮುಲುಕಾಟ-ನರಳಾಟ

ಏರಿತದ ಲಯಕೆ ಭೈರವಿ ರಾಗ
ಮುಗಿಯದ ಹಾಡಿನ
ಕೊನೆಯ ಚರಣ ಕರಗಿ ನೀರಾಗುವ
ಸವಿಸಮಯ

ಒಲವಿನ ವಚನ

ಒಲವಿನ ವಚನ

ಸಂಶಯದ ಸುಳಿಯಲಿ ನೋವಿನ
ಬೇಗುದಿಯಲಿ ಬೆಂದ ಜೀವ ನೀ

ಏಕಾಂತದ ಅಳಲು ಕೇಳಿದ ದೇವ
ನಿನಗಾಗಿ ಕಳಿಸಿದ ಧೂತ ನಾ

ಕಂಗಳ ಬೆಳಕಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರ
ಅಳಿಸುವ ಅರಸ

ಸಿರಿವಂತ ಮುಖವಾಡದ ಬಡವನ
ಒಡಲಾಗ್ನಿಯಲಿ ಬೆಂದ ಸಹನಶೀಲೆ

ನುಂಗಿದ ನೋವ ಕಕ್ಕಿ ಬಿಡು
ವಿಷವಾಗಿ ಕರಳು ಕತ್ತರಿಸುವ ಮುನ್ನ

ಪ್ರೀತಿಯೇ ನನ್ನ ಉಸಿರು ಪ್ರೇಮವೇ
ನನ್ನ ಕಡಲು ನಂಬಿಕೆಯ ನಂ
ಬಿಗಿಯಲಿ ದಡ ಸೇರೋಣ

ಅನುಮಾನಿಸುವ ಮಾತ
ಮರೆತಬಿಡು ಪುಟವಿಟ್ಟ ಚಿನ್ನದಲಿ
ಕೆತ್ತಿದ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬೊಗಸೆ
ಕಂಗಳ ದೇವತೆ ನೀ

ಅಳುವದ ಮರೆತು ಮೆರೆ
ಮಹಾರಾಣಿಯ ಹಾಗೆ ನನ್ನ
ಹೃದಯ ಸಿಂಹಾಸನದಿ

ಪೂಜಿಸುವೆ ಆರಾಧಿಸುವೆ ಎದೆಯ
ಒಳಗೆ ಯಾರೂ
ನೋಡದೇ ಕದಿಯದಂತೆ

ಭಾವನೆಗಳ ಅರಮನೆಯಲಿ
ಬಡತನದ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಸಂಶಯದ ನಂಜಿಲ್ಲ.

ನಂಬಿ ಕೆಟ್ಟವರಿಲ್ಲ ನಂಬದಿರೆ
ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲ ನಂಬಿ ನಂಬುಗೆಯ
ಪಥದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಪಯಣ
ಹೂಡೋಣ

ಇನ್ನೇನು ದಾರಿ ದೂರ ಸಾಗಿದೆ
ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಮಾರು ದಾರಿ
ಖುಷಿಯಿಂದ ಖುಷಿಗಾಗಿ ಸಾಗೋಣ
ನಸುನಗುತ ನೋವ ನುಂಗಿ

ಸವಿಯ ಸಮಪಾಲು ಒಲವ
ಸಮಭೋಗದ ಸಂಭ್ರಮದಲಿ
ಪಾಲುದಾರರಾಗಿ ಜೀವಯಾತ್ರೆಯ
ಜೀಕುತಲಿರೋಣ 

ಉಸಿರು ಉಸಿರಲಿ ಅಳಿಯದ
ಹೊಸ ಅನುಬಂಧದ
ಹೆಸರ ಹಸಿರಾಗಿಸೋಣ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

ಹೂಮನೆ-ನಾನು-ಭಾವುಕತೆ

ಹೂಮನೆ-ನಾನು-ಭಾವುಕತೆ

ಬಯಲುಸಿಮೆಯ ಅಮಾಯಕ , ಅಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪೆದ್ದು ಹುಡುಗ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದ್ದು ಮಹಾ ಮೇಧಾವಿಗಳ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು  ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಪಾಸಾಗಿ ಧಾರವಾಡ ಸೇರುವುದು ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ.
ಹೊರಗೆ ಜಿಟಿ , ಜಿಟಿ ಮಳೆ ಸಂಜೆಗತ್ತಲು. ವಿದ್ಯಾಗಿರಿಯ ಶ್ರೀದೇವಿ ನಗರದ ಒಂಟಿ ಮನೆ ' ಹೂಮನೆ ' ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದೆ. ಕೆಂಪು ದಿರುಸಿನ ಸಂತರು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ' ಬರ್ರಿ ' ಎಂದು  ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಬಹುವಚನದಲಿ ಕರೆದದ್ದು ,  ಊ ಹೂಂ ಖಂಡಿತ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ !

ಮುದುಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಕೆಲಸ ಹೇಳಿದೆ. ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಲು ಹೇಳಿದಾಗ ಮೌನವಾಗಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದೆ.

ಮರುದಿನ ಧಾರವಾಡದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪಿಯುಸಿ ಪ್ರವೇಶ. ಮುಂದಿನದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

ನಾನು ಹೇಳುವ ಘಟನೆಗೆ ಈಗ 36 ವರ್ಷ.
ಆ ಅಮಾಯಕ ನಾನೇ , ಆ ಮೇಧಾವಿಗಳೇ ಖ್ಯಾತ ಕವಿ ಡಾ.ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಪಟ್ಟಣಶೆಟ್ಟಿ ಅವರು.
ನಂತರ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹೂಮನೆ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗರಡಿ ಮನೆಯಾಯಿತು.

ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸಹನೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಅಮಾಯಕ ಅಜ್ಞಾನ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಬೆಳೆಸಿದರು.

ಹೇಮಾ ಅಂಟಿಯವರ ಬೌದ್ಧಿಕ ರಭಸಕೆ ಹೆದರಿ ಮುದ್ದೆಯಾದಾಗ ಸರ್ ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು .

ಅವರ ಮೇಧಾವಿತನದ ಮುಂದೆ ಕುಬ್ಜನಾಗಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಲೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡೇ  ತುಂಬಾ ಪ್ರಯಾಸದಿಂದ.
ಶ್ರೇಷ್ಠ , ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಬರಹಗಾರರು ಇಷ್ಟೊಂದು ಭಾವುಕರು , ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕನಸಿನಲಿಯೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪಟ್ಟಣಶೆಟ್ಟರು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ವಿಪರೀತ ಭಾವುಕರು , ಅವರಷ್ಟು ಭಾವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾನು ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ keen ಆಗಿ ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವ್ವ ಅವರ ಭಾವನಾ ಲೋಕದ ದೇವರು.
ಮಗಳು ಹೂ , ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ನಾಯಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಬೆಳ್ಳಿ , ಬಳಸುವ ಕಾಗದ , ಪೆನ್ನು ,  ಕರವಸ್ತ್ರ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಆಗಬಾರದು.
ಅವರ ಪ್ರತಿ ಚಲನವಲನಗಳು , ಆಲೋಚನಾ ಲಹರಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತ ನಾನೂ ಬದಲಾಗಿ ವಿಪರೀತ ಭಾವುಕನಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯ , ಭಾಷೆಯ ಮಹತ್ವ ಅರಿತುಕೊಂಡೆ.

ಹೂಮನೆ ಅಂದರೆ ಭಾಷೆ-ಭಾವನೆಗಳದೇ ಕಾರುಬಾರು.
ತುಂಬಾ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ ಸಾಹಿತಿಗಳೇ ದಂಡೇ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಯಾವುದೇ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಾನು ತುಂಬ ಬೆರಗಿನಿಂದ ಊಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬರಹಗಾರರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿ ಮಾತನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಪಿಯುಸಿ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಲಭಿಸಿದ್ದು ಹೂಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲಿ.

ಎಂ.ಪಿ.ಪ್ರಕಾಶ , ನಜೀರ್ ಸಾಬ್ , ಗಿರೀಶ ಕಾರ್ನಾಡ ಹಾಗೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಸಂಖ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ .

ಹೂಮನೆ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ವರವಾಯಿತು. ಸರ್ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಾನೂ ಅಷ್ಟೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಪವಾಗದ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡೆ.
ಅವರು ಕಟು ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿ , ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕರಿಸುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಅದ್ವೀತಿಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕರಿಸುವ ವಿಧಾನ ಅನನ್ಯ ಅವರ ಅನನ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನದ ಹಾಗೆ !
ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೆ ಅತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಗಾಭರಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ನವಾಗಿ ಇದ್ದು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾಯಿಯ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಂಪೌಂಡಿನಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದರು. ಎಂದಿಗೂ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸದ ಮಾನವೀಯ ಅಂತಃಕರಣ ಅವರದು.

  ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಕಿದ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಳೆದು ಹೋದಾಗ ಮಗು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತಾಯಿಯ ಹಾಗೆ ಊರೆಲ್ಲ ಹುಡುಕಿ ಸಿಗದೇ ಹೋದಾಗ ದುಃಖಿಸಿ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೆ ಅತ್ತಿದ್ದು , ಅನೇಕರ ಮುಂದೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಳೆದ ಕಥೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ನವಿರು ಹಾಸ್ಯ , ವ್ಯಂಗ್ಯ , ವಿಡಂಬನೆಯ ಮೂಲಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ವಿವರಿಸುವ ಅವರ ಶೈಲಿ...
ಒಂದೇ ಎರಡೇ ಹೂಮನೆಯ ಸುವಾಸನೆಯ ಸವಿಗಾನ.

ಇಂದು ಸಂಜೆ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಹೂಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಸಣ್ಣ ಆಘಾತ.
ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷ ಸರ್ ಅವರ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿ ತೀರಿಕೊಂಡು ಮೂರು ದಿನ .
ಅದೇ ಸೂತಕದ ಮಾನವೀಯ ಮಿಡಿತ-ತುಡಿತ.
ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟರ ಪ್ರಾಯದ ಸರ್ ಮಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅವ್ವನ ಹಾಗೆ ಬೇಸರಲಿದ್ದರು.
  ತಾಯಿಯ ಹಾಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಗುಣಗಾನ. ಕಂಪೌಂಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿರನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.
ಹೂಮನೆ ಎಂದರೆ ಭಾಷೆ-ಭಾವನೆ-ಭಾವುಕತೆ.
ಭಾರದ ಮನಸಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ಮನೆ ಸೇರಿ ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಜಾರಿ ಹೋದೆ ನಾನೂ ಮಗುವಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿದೆ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Saturday, July 29, 2017

ಹೀಗೊಂದು ದೇಹಯಾತ್ರೆ

ಹೀಗೊಂದು ದೇಹಯಾತ್ರೆ

ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಒಲುಮೆಯ
ಸರಸದ ಸವಿಸುಖವ ಮೀರುವ
ಸುಖ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ

ಸಖಿ ನಿನ್ನೊಲವ ಧಾರೆಯಲಿ
ಧರೆಯ ಮರೆವ  ಹುಮ್ಮಸ್ಸು
ನಿನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆಯ ಬೆಳಕಲಿ
ಕತ್ತಲಿನ ಹಂಗೇಕೆ

ಹಾವಿನ ಹಾಗೆ ಮೈಯಲ್ಲ ಸರ ಸರ ಹರಿದಾಡಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಗಕ್ಕನೇ ನಿಂತು ಕರಡಿಯ ಹಾಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ
ವಿಲಿ ವಿಲಿ ಒದ್ದಾಟದಲಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಚಗುಳಿ

ಎಲ್ಲಂದರಲಿ ಕಚ್ಚಿ ನಾಲಿಗೆಯ ಶೃತಿ ಮೀಟಿದನುರಾಗದಲೆಯಲಿ
ತೇಲುವಾಸೆ

ಎದೆಯ ಕುಣಿತದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸಿ ಸೀಳುಗಳ ಸೀಳುವಾಸೆ

ಎದೆತೊಟ್ಟುಗಳ ಕೆಣಕಿ ಕಂಗಳಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದು ನಾಲಿಗೆಯ ಅಳತೆಯಲಿ ಸವಿಯುವಾಸೆ

ತೋಳನೆತ್ತರಿಸಿ ಕಂಕುಳಲಿ ಜಿನುಗುವ ಸುಗಂಧವ ಮೂಸಿ ಉದ್ರೇಕದಲಿ ನರಳುವಾಸೆ

ದೇಹದಂಗುಲಂಗುಲಲಿ ಹರಡಿ ಹರಿಯುತಿರುವ ಬಿಸಿನೆತ್ತರ ಬಿಸಿಗೆ ಕರಗುವಾಸೆ

ಮೈತುಂಬ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ಚೈತನ್ಯ
ಎಲ್ಲಂದರಲಿ ಚಿಮ್ಮತಿದೆ ನವಚೈತನ್ಯ  ಕೈತುಂಬಾ  ಕೆಲಸ , ಬಾಯಿಗಿಲ್ಲ ಬಿಡುವು ಕಣ್ಣಿಗೂ ಸಡಗರದ ಸೊಬಗು

ಅಬ್ಬಾ ಸಾಕಪ್ಪ ಸಾಕು ಏನ ನೋಡಲಿ , ಏನ ಹಿಡಿಯಲಿ , ಏನ ಮಾಡಲಿ ಎನ್ನುತ ಹರಿದಾಡಿ ಸೀಳಿ ಒಳನುಸುಳುವ ರಭಸದಲಿ
ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿದ ಚೀತ್ಕಾರ ಮುಲುಕಾಟ-ನರಳಾಟ

ಏರಿತದ ಲಯಕೆ ಭೈರವಿ ರಾಗ
ಮುಗಿಯದ ಹಾಡಿನ
ಕೊನೆಯ ಚರಣ ಕರಗಿ ನೀರಾಗುವ
ಸವಿಸಮಯ

ಒಲವಿನ ವಚನ

ಒಲವಿನ ವಚನ

ಸಂಶಯದ ಸುಳಿಯಲಿ ನೋವಿನ
ಬೇಗುದಿಯಲಿ ಬೆಂದ ಜೀವ ನೀ

ಏಕಾಂತದ ಅಳಲು ಕೇಳಿದ ದೇವ
ನಿನಗಾಗಿ ಕಳಿಸಿದ ಧೂತ ನಾ

ಕಂಗಳ ಬೆಳಕಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರ
ಅಳಿಸುವ ಅರಸ

ಸಿರಿವಂತ ಮುಖವಾಡದ ಬಡವನ
ಒಡಲಾಗ್ನಿಯಲಿ ಬೆಂದ ಸಹನಶೀಲೆ

ನುಂಗಿದ ನೋವ ಕಕ್ಕಿ ಬಿಡು
ವಿಷವಾಗಿ ಕರಳು ಕತ್ತರಿಸುವ ಮುನ್ನ

ಪ್ರೀತಿಯೇ ನನ್ನ ಉಸಿರು ಪ್ರೇಮವೇ
ನನ್ನ ಕಡಲು ನಂಬಿಕೆಯ ನಂ
ಬಿಗಿಯಲಿ ದಡ ಸೇರೋಣ

ಅನುಮಾನಿಸುವ ಮಾತ
ಮರೆತಬಿಡು ಪುಟವಿಟ್ಟ ಚಿನ್ನದಲಿ
ಕೆತ್ತಿದ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬೊಗಸೆ
ಕಂಗಳ ದೇವತೆ ನೀ

ಅಳುವದ ಮರೆತು ಮೆರೆ
ಮಹಾರಾಣಿಯ ಹಾಗೆ ನನ್ನ
ಹೃದಯ ಸಿಂಹಾಸನದಿ

ಪೂಜಿಸುವೆ ಆರಾಧಿಸುವೆ ಎದೆಯ
ಒಳಗೆ ಯಾರೂ
ನೋಡದೇ ಕದಿಯದಂತೆ

ಭಾವನೆಗಳ ಅರಮನೆಯಲಿ
ಬಡತನದ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಸಂಶಯದ ನಂಜಿಲ್ಲ.

ನಂಬಿ ಕೆಟ್ಟವರಿಲ್ಲ ನಂಬದಿರೆ
ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲ ನಂಬಿ ನಂಬುಗೆಯ
ಪಥದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಪಯಣ
ಹೂಡೋಣ

ಇನ್ನೇನು ದಾರಿ ದೂರ ಸಾಗಿದೆ
ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಮಾರು ದಾರಿ
ಖುಷಿಯಿಂದ ಖುಷಿಗಾಗಿ ಸಾಗೋಣ
ನಸುನಗುತ ನೋವ ನುಂಗಿ

ಸವಿಯ ಸಮಪಾಲು ಒಲವ
ಸಮಭೋಗದ ಸಂಭ್ರಮದಲಿ
ಪಾಲುದಾರರಾಗಿ ಜೀವಯಾತ್ರೆಯ
ಜೀಕುತಲಿರೋಣ 

ಉಸಿರು ಉಸಿರಲಿ ಅಳಿಯದ
ಹೊಸ ಅನುಬಂಧದ
ಹೆಸರ ಹಸಿರಾಗಿಸೋಣ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ