Monday, July 16, 2018

ಇಳಿ ಹೊತ್ತಲಿ ಅವಳ ಸಹನೆ

ಇಳಿ ಹೊತ್ತಲಿ ಅವಳ‌ ಸಹನೆ

ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಮೆತ್ತನೆ
ತೊಡೆ ಮೇಲಿದ್ದ ತಲೆ ಸವರುವ ಮಮತೆ

ಏದುರ ಲಯಕೆ ಬೆದರಿದೆದೆಯ
ರೋಮಗಳಲಿ ಬೆರಳ ಮೀಟುಗಾನ

ನೆನಪಾದ ಅವ್ವನ ಮಡಿಲು ಆದರೀಕೆ
ಸಂಗಾತಿ ಬಾಳ ಪಯಣದಲಿ ಸಾಗುವಾಗ
ಬರೀ ಹೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಗಿವಳು
ಬೆದರಲೂ ಇಲ್ಲ

ಈಗ ದೇಹ ದಣಿದ ಕಾರಣದಿ
ಅರಳಿ ಕೆರಳದ ಹಟಕೆ‌ ದಿವ್ಯಮೌನ

ತಿಣುಕಿ ತಿಕ್ಕಿ ಹೊರಳಾಡಿದರೂ
ನಿಮಿರದ ಪೌರುಶಕೀಗ ಅವಮಾನ

ಆದರೀಕೆಗಿಲ್ಲ ಬಿಗುಮಾನ ನಸುನಗುತ
ಮೈದಡವಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ರಮಿಸಿ
ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಎದೆ ಸೀಳಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ
ಸ್ವರ್ಗಸುಖದಾಲಿಂಗನ ಇದುವೇ ಅವಳ
ಸಹನೆಯ ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಸವಿಗಾನ.

  ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Sunday, July 15, 2018

ಜೀವ ಪಯಣವೇ ಹೀಗೆ

*ಲವ್ ಕಾಲ*

*ಜೀವ ಪಯಣವೇ ಹೀಗೆ*

ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೋ
ಸಾಗುವಾಗಿನ ಹುಡುಕಾಟಕೊಂದು ನೆಲೆ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ.
ಆ ದಕ್ಕುವಿಕೆಗೆ ನಿಷ್ಟೆಯೂ ಬೇಕು. ಧ್ಯಾನದ ಅರಿವು ದೊರೆತ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಯೆಗೊಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ.

ಈ ಹುಡುಕಾಟದಲಿ

ದಕ್ಕಿದ ನೀ
ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ
ಬಿದ್ದ ನಾ
ಈಗ ಎಲ್ಲ
ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಸಂತೃಪ್ತಿ ಎಂಬುದು ಕೊನೆಗೆ ದೊರಕುವ ಮನೋದೇಹ ಮಿಲನದ ಸುಖವೆಂಬುದು ಸರಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೂ ಅಲ್ಲ.

ದೇಹಸುಖ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಸಹಜವಾಗಿ ತೀವ್ರತೆ ಇಳಿಮುಖಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬಂಧನ ಸಡಿಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತೆವಲು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೇನು? ಎಂಬಂತೆ.

ಕೇವಲ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ, ನಿರ್ವಿಕಾರ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತ, ಕರಾರುರಹಿತ ಬಾಂಡೇಜುಗಳಲಿ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ ಜೀವಂತಿಕೆ. ಸವಿಮುತ್ತುಗಳಲಿ, ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯಲಿ ಹಸಿರು ಯೌವ್ವನದ ಸೆಳೆತ.

ಬಾನಂಗಳದಲಿ ಮಿನುಗಿದ ಹೊಳಪಿನ ನಕ್ಷತ್ರ.
ಶಿಲಾಬಾಲಕಿ ಪ್ರತಿರೂಪ ಎನ್ನಲು ಏರು ಯೌವ್ವನವೂ ಇಲ್ಲ.
ವಯೋಮಾನಕೂ ಮೀರಿದ ಸೆಳೆತ ಈ ಇಳಿ ಹೊತ್ತಲಿ.‌ ಇಳಿಹೊತ್ತು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಸಂಕೇತ.

ಆ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯೂ ಇರಲೆಂಬ ಸಾತ್ವಿಕ ಹಟ.
ಎಷ್ಟೋ‌‌ ಸಲ‌ ಬದುಕನ್ನು ನಾವು ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ನೋಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಮೇಲ್ಪದರು, ಸುಪರಫಿಸಿಯಲ್ ಗ್ರಹಿಕೆ, ಹಾಗಾದಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಸಂಬಂಧಗಳು ಅರ್ಥವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಆ ಮೇಲ್ಪದರಲಿ, ತೆವಲು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತುಂಬ ಕಠಿಣವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಆಯಿತು.

ನೀನು ಅದೇ ಸುಪರಫಿಸಿಯಲ್ ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯುತ್ತಲೇ ಹೋದೆ, ನಾ ತಿಳಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದೆ. ಒಂದರ್ಥದಲಿ ಇದು Waste of time.
ಬಾಂಡೇಜ್ ಶಾಶ್ವತ ಉಳಿದರೆ ವೇಸ್ಟ್ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲವಾದರೇ ಎಲ್ಲಾ ವೇಸ್ಟ್.

ನಮ್ಮ ಈ ದಶಕದ ಪಯಣ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ಸಮಾಧಾನ. *At least after decade you realized my ability and concern*.

ಯಾಕೆ ಬೆಂಬಿದ್ದೆ‌ ಅದೆಲ್ಲ ಅಪ್ರಸ್ತುತ, ಪರಸ್ಪರ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.
ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರುವುದು ಇದನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿದೆ.

ಆ ಭರವಸೆ ನನಗಿದೆ, ನಿನ್ನಲಿ ಇನ್ನೂ ಇಮ್ಮಡಿಸಲಿ. ಆಳವಾಗಿ ಬಾಂಧ್ಯವ್ಯವನು ಗ್ರಹಿಸು. ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ಬದುಕಿನ ಆಳ ತಿಳಿದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ವ್ಯವಧ್ಯಾನ ಹಾಗೂ ವಿವೇಚನೆ ಬೇಕು.

ಮಾತು, ಭೇಟಿ, ಮಿಲನ, ಬರಹ ಹಾಗೂ ಆಳದ ಗ್ರಹಿಕೆ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳಬೇಕು...

ಇದೊಂದು ವಿನೂತನ, ವಿಚಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆ ಸಹನೆಯಿಂದ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು, ಈ ಆಟಕೆ ನಾವೇ ಅಂಪೈರ್. ಉಳಿದವರು ಸೋತರೆ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ನಕ್ಕಾರೆಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇರಬೇಕು.

ಇಲ್ಲದಿರೆ ವ್ಯರ್ಥ ಕಳೆದು ಹೋಗಿ ನಗೆಪಾಟಲಾಗುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಪ್ರತಿದಿನದ ಪರೀಕ್ಷೆ. ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಸೋಲುಗೆಲುವಿನಾಟ.

ನೀ ನನಗಾಗಿ ಬದಲಲ್ಲ, ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ್ದೀ‌. ಹೆಸರು, ಉಸಿರ ಲಯಗಾರಿಕೆಯಲಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದೀಯಾ. ಸಮರ್ಪಣೆ ತನ್ನ ಅರ್ಥ ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಲೋಕದ ನಿಂದನೆಗೆ ಹೆದರದೇ ಸುಖಿಸಬೇಕೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.
ಪಾಪ ಪುಣ್ಯದ ಲೆಕ್ಕದಾಚೆಗಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಇದು.
ಈಗ ಪಾಪದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಅದರಾಚೆಗಿನ ವಿಶ್ವಾಸ. ಅಪರೂಪದ ದಿವ್ಯಾನುಭವ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಪಾರದರ್ಶಕತೆ, ಸಹನೆ, ಸಹಕಾರ, ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಉಸಾಬರಿಗಳಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅಗತ್ಯ.

ಬರೆದ‌ ಕಾವ್ಯ, ಕತೆ, ಕಾದಂಬರಿ, ಒಲವಿನೋಲೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಆಳಕ್ಕಿಳಿಯಲು ಹೇರಳ ಸಮಯ ಬೇಕು.

*ನಾವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ವರ್ತುಲವಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಹೊರಗಿನವರ ಓಲೈಸುವುದು ಬೇಡ*.

ನೂರಲ್ಲ‌ ಸಾವಿರಾರು ತಾಸುಗಳ ಮಾತು-ಕತೆ ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಿ ಹೋಗಾಬಾರದೆಂಬ ಅರಿವು ನಮ್ಮನೆಚ್ಚರಿಸಲಿ.
ಕಾಲ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಮುಂದೆ ಸಾಗುತಿರಲೇಬೇಕು.

ಹಾಗೆ ಸಾಗುವ ರಭಸದಲಿ ರಮ್ಯವಾದ ಇತಿಹಾಸದ ಸವಿಗಾನವ ಮರೆಯಬಾರದು.
ಭವಿಷ್ಯ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬೆಳಕೋ, ಕತ್ತಲೋ ಬಂದುದನೆದುರಿಸಬೇಕು.

ಆರೋಗ್ಯ, ಮನಸ್ಥಿತಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿರಬೇಕು.
ದೇಹ, ದೇಹದೊಳಡಗಿರುವ ಮನಸು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿರಲಿ.
ಕದಲಿ,ಕನಲಿ ಹಲುಬುವುದು ಬೇಡ.

ನಾವು ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದೆನ್ನೆಲ್ಲ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ.
ಇದೊಂದು ದಾಖಲೆ *ಅವನ* ಕೃಪೆ.

ಅವನ ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಅವನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲ ಎದೆಯ ಗೂಡಲಿ ಕಾಪಿಟ್ಟು ಕಾಯಬೇಕು ಸಹನೆಯಿಂದ.

ನಿನ್ನ ಸಹನೆ, ದೈವೀ ಕಳೆ, ಸಾತ್ವಿಕತೆ, ನಿಷ್ಟೆ, ನಿಯತ್ತು ನನ್ನ ಶರಣಾಗಿಸಿದೆ‌.
ಸೋತು ಶರಣಾಗಿಲ್ಲ, ಒಲಿದು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು...

*ಒಲವ ವರತೆಯಲಿ ಮೀಯುತಲಿರೋಣ*

ಬಾನಂಗಳದಲಿ ಮಿನುಗತಲೇ ಇರೋಣ...

  *ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ*

Saturday, July 14, 2018

ಹೀಗೊಂದು ರಾಧೆಯ ಸ್ವಗತ

ಹೀಗೊಂದು ರಾಧೆಯ ಸ್ವಗತ

ಈ ನಿನ್ನ ಮನದನ್ನೆಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು
ಆಸೆಗಳು ಹೇಳಲಾಗದ ಬಿಗುಮಾನ
ಹೇಳಿದರೆ ಬಿಡಲಾರದ ಮೊಂಡು
ತುಂಟ ತುಡುಗ ಕೃಷ್ಣ ನೀ

ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ನನ್ನ
ಮದವೇರಿದ ಮನದರಸ

ಮನಸಿಲ್ಲದೆ ಮನಸಿಂದ ಮೈಮಾಟವ
ನಲುಗಿಸಿದೆ ಒಲ್ಲದ ಒಲವಿಲ್ಲದ ಗಂಡಂಗೆ

ನೂರೆಂಟು ಕಳ್ಳ ಕಾಕರ ಕೆಂಗೆಣ್ಣಿಂದ
ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಪಾಡಿರುವೆ ಪುಟಿದೇಳುವ
ಬಯಕೆಗಳ ಯಾರಿಗೂ ಬಲಿಯಾಗದೆ

ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಸುರಿದ  ನಿನ್ನ ಪದಪುಂಜಗಳ
ಹೂಮಳೆಯಲಿ ತೊಯ್ದು
ನಡುಗಿ ನಲುಗಿ ಹೋದೆ

ಮೈಮುಟ್ಟದೆ ಆಳದೊಳು ಇಳಿದುಬಿಟ್ಟೆ
ಶಬ್ದ ಬಾಣಗಳ ಬಿಟ್ಟು
ಸೋತಿರದವಳ ಹಾಗೆ ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿಂದ
ದೂರದೂಡಲು ಹೋಗಿ ನಾ ಜಾರಿಬಿದ್ದೆ

ಮಹಾ ಚತುರ ನೀ ಹೇಗೋ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ 
ಮೊಂಡಾಟದ ದಾಳಿಯಲಿ ಸೋಲಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ

ಆದರೆ ಸೋತನೆನ್ನಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಭೀತಿ
ಸಾವಿರ ಕಂಗಳ ಬಿಗಿ ಕೋಟೆಯ
ಹಾರಿಬಂದು ಸೇರಲಾದೀತೆ ?

ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲಿ ಎಲ್ಲ ನೋವುಗಳ
ನಸುನಗುತ ನುಂಗಿ ನಲುಗಿರುವ
ಈ ಜೀವಕೆ ಬೇಕು ನಿನ್ನೊಲವಿನಾಸರೆ

ಬಿಟ್ಟು ಬರಲಾರೆ ಈ ಅನರ್ಥ ಬಂಧನಗಳ
ಜಂಜಡವ ಈ ಜನುಮದ ಕರ್ಮ
ಬೇಡವಾದರೂ ಅನುಭವಿಸಿ
ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೇಯುವೆ
ನಗುವಿನ ಮುಖವಾಡವ ಹೊತ್ತು

ನನ್ನ ಮಾನ ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ಹರಿದು
ಬಿಚ್ಚಿ ಬಯಲಲಿ ಕೇವಲ ಶಬ್ದಗಳ
ಭಾವಲೋಕದಲಿ ಬಯಲಾಗಿ
ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವೆ ನಿನಗೆ

ಆದರೆ ಹೇಳಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕ
ಪರಿಗೆ ಇರಲಿ ಅನುಕಂಪ
ಹೇಳಿದರೆ ಬೆಂಬಿಡದು ನಿನ್ನ
ಕರಡಿಯ ಹಿಡಿತ

ನಿನ್ನ ನೆನಪಲಿ ಶಬ್ದಗಳು ನಿಶಬ್ದವಾಗಿ
ಮಾತುಗಳು ಗಂಟಲೊಳು ಬಿಗಿಯಾಗಿ
ಅವಿತು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುತಿವೆ

ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸೋತು
ಶರಣಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗದ ಬೇಗುದಿಯಲಿ
ಬೆಂದು ನೊಂದು ಕುಂದದೇ
ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕನವರಿಸುವೆ ನನ್ನ
ಇನಿಯನ ಕೂಡಲು ಕೂಡದಂತೆ

ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡದಂತೆ
ಕೊಡಲಾಗದೆ ಕೊಡುವಂತೆ

ಕೇವಲ ಪಡೆದುಕೊಳುವ
ಕೇಡಿಲ್ಲದ ಈ ಇನಿಯಳ
ಎದೆಯಾಳದಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೋ
ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ.

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ

Friday, July 13, 2018

ಸ್ಪೀಕರ್ ರಮೇಶಕುಮಾರ

*ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನನಾಯಕ, ಅದ್ಭುತ ಮಾತುಗಾರ: ಸ್ಪೀಕರ್ ರಮೇಶಕುಮಾರ*

ಸದನದ ಹಿರಿಯ ಸದಸ್ಯರು, ರಾಜ್ಯದ ಅಪರೂಪದ ರಾಜಕಾರಣಿ ಕೆ.ಆರ್. ರಮೇಶಕುಮಾರ ಉರ್ಫ್ ಸ್ವಾಮಿ ಅವರನ್ನು ರಾಜಕಾರಣದ ಅರಿವು ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಶಿಕ್ಷಕ, ಬರಹಗಾರನೂ ಆಗಿರುವ ನನಗೆ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕ ಬರಬಾರದಿತ್ತು ಆದರೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು.

ಸಿನಿಮಾ ನಟರು, ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಹಾಗೂ ಬರಹಗಾರರ ಹಾಗೆ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ ಸೆಲಿಬ್ರಿಟಿಗಳೇ.

ಸದಾ ಸುತ್ತಲೂ ಜನರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿರು ಖಯಾಲಿಯೂ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.
ಒಬ್ಬ ರಾಜಕಾರಿಣಿಗೆ ಆ ರೀತಿಯ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿ *ಹೀರೋ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ* ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿದೆ.

*ಎಷ್ಟೇ ಆಗಲಿ ನಾನು ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅಲ್ಲವೇ?* ಬುದ್ದಿ ಕಡಿಮೆ!

ಆದರೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬದುಕಿನ ಹುಚ್ಚು ಅಲೆದಾಟಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ರಾಜಕಾರಿಣಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕ.
ಅವರಿಂದ ಏನಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಬಹುದೆಂಬ ಹುಚ್ಚು-ಭ್ರಮೆ.

ಆದರೆ ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ ಅವರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮುಖ ಎಂದರೆ ಹಣ ಹಾಗೂ ಚುನಾವಣೆ.

ಈ ಗೊಂದಲದಲೂ ಸತ್ಯ ಹೇಳುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಖುಷಿ ಆಗುವುದು ಸಹಜ.

ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತತ್ವ ರಮೇಶಕುಮಾರ ಅವರದು.  ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮುಜುಗರ ಪಡುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಇದೆ. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ.

ಅನೇಕ ಸಭೆ, ಸಮಾರಂಭಗಳಲಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿಯೂ ಮಾತಾಡುವ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಶಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ತೊಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಇವರು ಹೆಗಡೆ ಆಪ್ತರು ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಂತ್ರಿಗಿರಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಉಪಯೋಗವೆನಿಸದ ಸ್ಪೀಕರ್ ಸ್ಥಾನ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

*ನಂತರ ಸೋತು ಬಿಡುವಾದಾಗ ಟಿ.ಎನ್. ಸೀತಾರಾಮ್ ಅವರ ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ನಟಿಸಿ ಸೈ ಅನಿಸಿಕೊಂಡರು*

ಓದು, ಅಧ್ಯಯನ, ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ, ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ, ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವ ಚಾಣಾಕ್ಷತನವನ್ನು ಇತರ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಬದುಕು  ಮುಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರ ನಡೆದರೂ ಅವರ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಔದಾರ್ಯ ನಿಲುವಿನಿಂದ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳಷ್ಟೇ ಜನಪ್ರಿಯರಾದರು.

ಹಿಂದೆ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆಗಿದ್ದಾಗ ಹೊಸ ಶಾಸಕರಿಗೆ ಹುರಿದುಂಬಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಅಧ್ಯಯನಶೀಲ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಇವರನ್ನು ಮುಗಿಸಬೇಕೆಂದವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ಜಾತಿ ಬಲವಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸರಳತೆ ಹಾಗೂ ಜನಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಗೆದ್ದು ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.

ಅಂದಾನೆಪ್ಪ ದೊಡ್ಡಮೇಟಿ ಅವರ ಶತಮಾನೋತ್ಸವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರ ಬಿದರೂರ ಹಾಗೂ ನಾನು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಇವರನ್ನು ಹಾಗೂ ಎಂ.ಪಿ.ಪ್ರಕಾಶ ಅವರನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ ನೆನಪಲ್ಲುಳಿಯುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದರು.

ಕಳೆದ ಸರಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗಳಿಗೆಯಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಜನೋಪಯೋಗಿ ನಿಲುವಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು.

ಈಗ ಮತ್ತೆ ಶಾಸಕ, ಮಂತ್ರಿಯಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸ್ಪೀಕರ್!!

*ಇದುವೇ ರಾಜಕಾರಣದ ಬ್ಯೂಟಿ*.

ಹಾಸ್ಯ, ಅಧ್ಯಯನಶೀಲ ವಿವರಣೆ, ಇರಿತಗಳ ಮೂಲಕ ಸದನದ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಮುತ್ಸದ್ದಿ.

ನನ್ನ so called ಸಮಾಜವಾದಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಇವರ ಕುರಿತು ನನ್ನೆದುರು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು.

*ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಹಾಗೂ ಸರಳತೆಯ ಸೋಗು ಹಾಕಿ ಜನರನ್ನು ಮರುಳು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೊಂಕಳ ಹರಿದ ಅಂಗಿ ತೊಟ್ಟು ಭಾಷಣ ಮಾಡುವಾಗ ತೋಳು ಮೇಲೆತ್ತಿ‌ ಹರಿದ ಅಂಗಿ ಹೈಲೈಟ್ ಮಾಡುವ ಚಾಣಾಕ್ಷ* ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಹೇಳಿದಾಗ, "ನೀವು ಅದೇ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಿ ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡಿ ಮುಖವಾಡ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಜನರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಡಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ‌ ಅವರಿಂದ ಅನೇಕ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.

ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ.ರೇಶ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೊ.ರಂಗನಾಥ ಅವರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೆಚ್ಚಾದ ಮೇಲೆ ವಿಕ್ರಾಂತ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಾಗ ರಾಜಕಾರಣದ ಮಗ್ಗುಲನ್ನ ಇನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದೆ.

ಈಗ ಮುಖ, ಮುಖವಾಡಗಳ‌ ಅರಿಯುವಾಗ ಹೆಗಡೆ, ಪಟೇಲ್, ಎಂ.ಪಿ.ಪ್ರಕಾಶ ಹಾಗೂ ಜನತಾ ಪರಿವಾರದ ರಾಜಕಾರಣ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಆ ಸವಿ ನೆನಪಿಗೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವರು. ಅವರಲ್ಲಿ ರಮೇಶಕುಮಾರ ನಿಜವಾಗಲೂ *ದೊಡ್ಡವರು* ಬರೀ ಸಿನೀಯರ್ ಅಲ್ಲ.

ನಿನ್ನೆಯ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಡೀ ಸದನ, ಮಾಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರೂ ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದು ಅಚಾನಾಕಾಗಿ ಕೋಶಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವರ ಕಾಲೇಜು ಸಹಪಾಟಿ, ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೂ ಆದ ಪ್ರೊ.ರಂಗನಾಥ ಅವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ ಹೊರಡುವಾಗ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ನಸು ನಕ್ಕರು.

   *ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ*

Thursday, July 12, 2018

ಬಸು ಮೇಗಳಕೇರಿ

*ಲಂಕೇಶರ  ವಾರಸುದಾರ ಬಸು ಮೇಗಳಕೇರಿ*

ಕನ್ನಡ ನಾಡನ್ನು ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕದ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಲಂಕೇಶ್ ಮತ್ತವರ ಪತ್ರಿಕೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಬರಹಗಾರರು ಅಸಂಖ್ಯ.
ಅದೇ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಅನೇಕರು ಮೇಷ್ಟ್ರ ಹೆಸರೇಳಲು ಯಾಕೋ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ.

ವರ್ತಮಾನದ ಹದೆಗೆಟ್ಟ ಮಾಧ್ಯಮದಲಿ ಬದುಕಲು ಈಗ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಹೆಸರು ಅಪಥ್ಯ. ಆದರೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಅವರ ಗುರುತ್ವದ ಮಹಿಮೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಷ್ಟರ ಮಧ್ಯೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಸು, ಬಸವರಾಜು ಮೇಗಳಕೇರಿ ಅವರ ಪಕ್ಕಾ ಆರಾಧಕ. ಲಂಕೇಶರು ಹೋದ ಮೇಲೆ ತಬ್ಬಲಿತನದ ತಲ್ಲಣಗಳಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ನಂತರ ರವೀಂದ್ರ ರೇಶ್ಮೆ ಅವರ ಸಾರಥ್ಯದ *ವಿಕ್ರಾಂತ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ* ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅನುಭವಿಸಿ ತಮ್ಮತನ ಸಾಬೀತು ಮಾಡಿದರು.

ಬಸು ಬರೀ ಬರಹಗಾರ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲ. ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಸುಂದರವೂ, ಮೌಲಿಕವೂ ಆಗಿರಲು ಬೇಕಾದ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಲೇ ಔಟ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಕ್ರಾಂತ ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಪತ್ರಿಕೆ ನಿಂತು ಹೋಯಿತು.

ಆಗ ನಾವೆಲ್ಲ ಅನಾಥರಾದೆವು. ಬರೆಯುವ ತುಡಿತಕೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕಲಿಸಿದ್ದ ರೇಶ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಬಸು ಅವರ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ಒದ್ದಾಡುವಂತಾಯಿತು.

*ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ ಇರದಿದ್ದರೆ ನನ್ನಂತವರು ಸತ್ತೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು*.
ನಂತರ ಬಂದ ಬ್ಲಾಗ್, ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಂತಹ ಮಾಧ್ಯಮ ನಮ್ಮ ಕೈ ಹಿಡಿಯತು.

ಬಸು ಬರೆಸಿದ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ, ಇತರ ಲೇಖನಗಳ ಮೂಲಕ ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ಬರಹಗಾರನಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿ ಇಡೀ ನಾಡಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು.‌

ವಿಕ್ರಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಕರ ತಂಡದಲಿ ಇದ್ದ ನನಗೆ ಬರಹದ ಮಹತ್ವ ಹಾಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರು.

ಸರಳತೆ, ನಿಖರತೆ, ಬದ್ಧತೆ, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಿನೆಮಾ, ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಅರಿತ ಬಸು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಜೀವಾಳವಾಗಿದ್ದರು.

ಕಲಿಯುವ, ಕಲಿಸುವ ವಿಧಾನದಲಿ ಒರಟುತನವಾಗಲಿ, ಅಹಮಿಕೆಯಾಗಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತುಂಬ ನಾಜೂಕಿನ ಇರಿತ, ಬರೀ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು.

ಲಂಕೇಶ್ ಕುರಿತು ಇಂದು ಮತ್ತದೇ ಮಾತು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆರಾಧಕ, ಕಲಾವಿದ, ಬರಹಗಾರ ವಿ.ಎಂ.ಮಂಜುನಾಥ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಲಂಕೇಶ್ ನೆನಪಿನ ಮಹಾಪುರ.

ಲಂಕೇಶ್ ಗುರುತಿಸಿದ ಲೇಖಕ, ಲೇಖಕಿಯರು ಮತ್ತವರ ಈಗಿನ ಗೋಸುಂಬೆ ನಿಲುವುಗಳ ಚರ್ಚೆಯಲಿ ಹೊತ್ತು ಹೋದದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.
ರೇಶ್ಮೆ, ಬಸು ಹಾಗೂ ಮಂಜು ಅಂತವರ  ಹಾದಿಯಲಿ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಹೂ ಚೆಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.

ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ, ಬರೀ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲ ಒಂದು ಚಳುವಳಿಯ ಬಳುವಳಿ. ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಓದುಗರು, ನೂರಾರು ಬರಹಗಾರರು ಲಂಕೇಶ್ ಅವರ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬಸು ಭೇಟಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬರೆಯಲು ಪ್ರೇರೆಪಿಸಿತು. ಲಂಕೇಶ್ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಂತೆಲ್ಲ ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
ಮೈಮೇಲೆ ದೇವರು ಬಂದ ಹಾಗೆ ಆಗಾಗ ಬರುತ್ತಲೇ
ಇರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲು ಬರುತ್ತಲೇ ಇರಲಿ...

    *ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ*

Wednesday, July 11, 2018

ಶರಾಣ ಚಳುವಳಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ

*ಶರಣ ಚಳುವಳಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ*

*ಬರಹ-ಧ್ಯಾನ-ಮಿಲನ ಹಾಗೂ ಅಣ್ಣ*

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿಸಿಕೊಳುವ ಅಣ್ಣನ‌ ವಚನ *ತಾನುಂಬುವ ಊಟ, ತನ್ನಾಸೆಯ ರತಿಸುಖ, ಮಾಡುವ ಪೂಜೆ...*

ಓದುವಾಗ, ಬರೆಯುವಾಗ, ಧ್ಯಾನಿಸುವಾಗ, ಸುಖಿಸುವಾಗ...
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೇರಿಸುವ ಸಾಲುಗಳು.

ವಿಚಾರ ಪತ್ನಿ, ಆಚಾರ ಪತ್ನಿಯರ ಸಂಗದಲಿದ್ದು ಸಂಗಮನ ಕಂಡ ಅಣ್ಣ ನಮಗೊಂದು ಬೆರಗು.
ಏಕದೇವೋಪಾಸನೆಯ ನಿಷ್ಟೆಯ ಅಣ್ಣನಿಗೆ, ಏಕಪತ್ನಿತ್ವದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಲು ಕಾರಣವೇನೆಂದು ಮನಸು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

*ತಾನೇ ರೀತಿ ಬಿಟ್ಟ ನಮಗೇನು ಹೇಳುವುದು* ಎಂದು ಕೆಲವು ಅಣ್ಣನ ವಿರೋಧಿಗಳು ಜರಿದಾಗ ಆತಂಕವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಈಗ ಹಾಗಲ್ಲ. ಅದರಾಚೆ ಏನೋ ಇದೆ.

*ನೀಲಾಂಬಿಕೆ-ಗಂಗಾಂಬಿಕೆ ಅವರ ಸಂಗಮ ನೀಲಗಂಗಾಂಬಿಕೆ ಆಗಿರಬಹುದಾದ ಒಳನೋಟ ಅರಿಯಬೇಕು*.

ಅಣ್ಣನ ವಚನಗಳು ಹಾಗೂ ಶೂನ್ಯ ಸಂಪಾದನೆಯ ಸಂವಾದಗಳಲಿ ಹೊಸ ಹೊಳವು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದು ಬಗೆಯಬೇಕು.

ಏಕದೇವೋಪಾಸನೆ ನಿಷ್ಟೆಯ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಏಕಪತ್ನಿತ್ವ ಏಕೆ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನ ಸಹಜ.
ಈಗ ಕಾಲ ತುಂಬ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ಶರಣ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ತಲ್ಲಣಗಳು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮಾದರಿ, ಆದರ್ಶಮಯ. ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಅಪ್ರತಿಮ, ಅಗೋಚರವೇನು ಅಲ್ಲ. ತರೆದ ಪುಸ್ತಕ, ಕೈಯೊಳಗಿನ ಕನ್ನಡಿ. ವಚನಗಳೇ ಇದಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶೂನ್ಯ ಸಂಪಾದನೆಯ ನೈತಿಕ ಪೋಲಿಸಗಿರಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ರಮಣ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲ ಡಾ. ವಿಜಯಶ್ರೀ ಸಬರದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಒಳನೋಟದಲಿ ಹೊಸತನವೂ ಇದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಈ‌ ಅನುಮಾನಕ್ಕೂ‌ ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕಂದಿರು ಉತ್ತರವ ಹುಡುಕಿ ವಿಚಾರ ಪತ್ನಿತ್ವದ ವಿಶೇಶತೆಯನ್ನು ನಾಡಿಗೆ ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸಲಿ.

ಸಾಮರಸ್ಯದ ಬದುಕಿಗೆ ನಾಡಿಗೆ ಹೆಸರಾದ ಶರಣೆಯರು ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ಶರಣರನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿದವರು.

ಆಯ್ದಕ್ಕಿ ಮಾರಮ್ಮ ಎತ್ತಿದ ಅಕ್ಕಿಯ ಆಸೆ, *ಆಸೆಯೆಂಬುದು ಅರಸಂಗೆ* ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ರಾಜಸತ್ತೆಗೆ ಇರುವ ದುರಾಸೆಯನ್ನು‌ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ರಾಜರನ್ನೇ ಕೆಣಕುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರಿದ್ದಾಳೆ.

ಸಂಗಮಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ನೀಲಾಂಬಿಕೆ
*ಅಲ್ಲಿರುವ ಸಂಗಮ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ* ಎಂದು ಹೇಳುವ ಉದಾತ್ತ ನಿಲುವು ಅದ್ಭುತ.

ಶರಣರ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ *ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ ಮಹಾದೇವಿ ಅಕ್ಕಳ ಎದೆಗಾರಿಕೆ* ಅಸಾಮಾನ್ಯ.

ಅಲ್ಲಮನ ಅಂತಿಮ‌ ಆಯ್ಕೆಯೆಂದರೆ ಅಕ್ಕ. ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯಲಿ ಅಕ್ಕನೇ ಅಂತಿಮ.

ಅಲ್ಲಮ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ, ಎಲ್ಲ  ಶರಣರ ಇತಿಮಿತಿಗಳ ಅರಿತವ ಆದರೂ ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅಕ್ಕನನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಹೀಗೆ ಶರಣೆಯರ ಹಿರಿಮೆ ಪುರುಶ ಪ್ರಧಾನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಗಳು ಹೊರ ಬಂದಿಲ್ಲ.

ಏಕಪತ್ನಿತ್ವ ಅಥವಾ ಏಕಪತಿತ್ವ ಎಂಬುದು ಕೂಡಾ ಮಹಿಳಾ ವಿರೋಧಿ ನಿಲುವು. ಆಚಾರದ ಹೆಸರಲಿ ವಿಚಾರ ಸಾಂಗತ್ಯದಿಂದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಕಸಿಯುವ ಹುನ್ನಾರ.

ಶೀಲದ ಸೋಂಕು‌ ಗಂಡಿಗೆ ತಗುಲದಂತೆ ಮಾತಾಡುವ ಕುಟಿಲತೆ. ಈಗ ಲಿವಿಂಗ್ ಟುಗೆದರ್ ಜಮಾನಾದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ವಚನ ಚಳುವಳಿ ಮತ್ತು ವಚನಕಾರರ ನಿಲುವು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು.

ಮಡಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ, ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳಂತೆ ನೋಡುವುದು ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಯಾರಾದರು ಶರಣರ ಬದುಕನ್ನು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ಸಿಡಿದೇಳಬಾರದು, ಶರಣರಿಗೆ ಅಪಚಾರ ಎಂಬ ಹಾರಾಟವೂ ಸಲ್ಲದು.

ಅಣ್ಣನವರ ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿ ಆಡಿಕೊಳ್ಳವ‌ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಬೇಕು.

ಆಧುನಿಕ ಲೇಖಕಿಯರು ಇಡೀ‌ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಹಿರಿಮೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಬೇಕು. ವಚನಗಳು ಹಾಗೂ ಶೂನ್ಯ ಸಂಪಾದನೆಯ ಅಧ್ಯಯನದ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೂ ಇದೆ.

*ನೊಂದವರ ನೋವ ನೋಯದವರೆತ್ತ ಬಲ್ಲರು* ಎಂದು ಅಕ್ಕ ಹೇಳಿರುವದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ಶರಣ ಚಳುವಳಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ನೈತಿಕ  ಸ್ಥೈರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವರ ನೋವನ್ನು ನೀವೇ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾಡಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಛಂದ.

   *ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ*

Tuesday, July 10, 2018

ರವಿಕುಮಾರ್ ಭಟ್ ಅಭಿಮಾನಿ

ಅಪರೂಪದ ಖಯಾಲಿಯ ಭಟ್ಟರ ಅಭಿಮಾನಿ

ಈತನ ಹೆಸರು ರವಿಕುಮಾರ್ ಓದಿದ್ದು ಮೂರನೇ ಕ್ಲಾಸು , ಕಲಿತದ್ದು ತುಂಬಾ ಇದೆ . ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಿತ್ರ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರ ಅಪ್ಪಟ ಅಭಿಮಾನಿ. ಬದುಕು ಬೇಡವಾಗಿ ಬರಡಾಗಿ ಸಾಯಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಿದಾಗ ಬದುಕಿಸಿದ್ದು ಭಟ್ಟರ ಒಂದು ಲೇಖನ.

ಬರಹಕ್ಕೆ ಇರುವ ತಾಕತ್ತೇ ಅದು. ಭಟ್ಟರ watsapp ಗುಂಪಿನ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಯವಾದ ರವಿಕುಮಾರ್ ಭಟ್ಟರ ಕುರಿತು ಲೇಖನ ಕೇಳಿ ಫೋನಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಇರಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಇಂದು ಭೇಟಿ ಆಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ತಮ್ಮ ಬೈಕಿನ ಮೇಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಕಾಯಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಾಗ ವಿಸ್ಮಯ.

ಶೇಷಾದ್ರಿಪುರಂ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲಿ ಪುಟ್ಟ ಕಾಫಿ , ಬೀಡಿ-ಸಿಗರೇಟು ವ್ಯಾಪಾರ. ದಿನದ ದುಡಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು.
ಬಾಲ್ಯದ ಸಂಕಷ್ಟ , ಬಂಧುಗಳ ಸಾವು , ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾಣಿ ಕೆಲಸ , ಈಗ ಪುಟ್ಟ ವ್ಯಾಪಾರ , ಭಟ್ಟರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ , ಓದು-ಬರಹ , ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿನ ಒಡನಾಟ ಎಲ್ಲವೂ ಅನನ್ಯ.

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದ ಹೊಡೆತಕೆ ಬದುಕು ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠ ವಿವರಿಸಿದ .
ದುಡಿದು ಗಳಿಸಿ ದೊಡ್ಡವನಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಯಿರದ ಪ್ರೇಮಮಯಿ. ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೆರವು , ನಿತ್ಯ ಪುಣ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ವಭಾವ ಕೇಳಿ ಮೂಕನಾದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಮುಖ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ವಯಸ್ಸಾದವರು , ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ತಳ್ಳುತ್ತ ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ , ತಕ್ಷಣ ನೀಡಲೆಂದು ತನ್ನ ಗಾಡಿಯ ಡಿಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ 200 ml ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ತಕ್ಷಣ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿ thanks ಹೇಳುವುದರೊಳಗೆ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ತೆಗೆಯದೇ ಮಾಯವಾಗುವ ಬಗೆ ಕೇಳಿ ಮೂಕನಾದೆ.
ನಾವು so called educated ಬದುಕಿನ ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಬೀಗಿ ಪೋಜು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಮನೆ ಮುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಗಾಡಿ ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಹಾಕಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಈ ಅಪರಿಚಿತ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ .

' ಅವರ ಹಾರೈಕೆ ನೂರು ಕೋಟಿಗೆ ಸಮ ಸರ್ ' ಎಂದಾಗ ಏನೂ ಹೇಳಲಾಗದೆ ಒದ್ದಾಡಿದೆ. ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಸಿ ಅಕ್ಷರ ಪ್ರೇಮ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾದ ಭಟ್ಟರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದ. ನನ್ನ ಕವಿತೆ ಹಾಗೂ ಮನದ ಮಾತು ಕುರಿತು ಪ್ರಬುದ್ಧ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿದಾಗ ನಾನು ತುಂಬಾ ಕಲಿಯುವದಿದೆ ಅನಿಸಿತು.

' ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾರಿಂದ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಹೊಳೆಯಿತು . ಮನಸು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿ ಸುಮ್ಮನೆ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದೆ. ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಗೆಳಯನಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರಿಗೆ thanks ಹೇಳದಿರಲಾದೀತೆ ?

---ಸಿದ್ದು ಯಾಪಲಪರವಿ